Cristina Galietto nagrywa w GSI

Cristina Galietto odwiedziła GSI i nagrała pięć filmów. Cristina dała całe solowe recitale, koncerty kwartetu i solowe koncerty z orkiestrami w większości krajów europejskich i w USA. Gry na gitarze uczyła się od swojego ojca Alberto. Po uświadomieniu sobie swojego wczesnego talentu, wkrótce zaczęła brać udział i wygrywać konkursy gitarowe we Włoszech i w reszcie Europy. Cristina ma dwa tytuły magistra w zakresie gitary klasycznej i kończy trzeci na Kunst Universität w Grazu (KUG) w klasach Paolo Pegoraro i Lukasza Kuropaczewskiego.

Podczas pobytu w GSI Cristina nagrała dwa utwory z „Cavatine” Alexandre'a Tansmana: „Preludio” i „Danza Pomposa”. Cavatina, skomponowana w 1950 roku, jest jednym z najbardziej znanych utworów Tansmana na gitarę. Jest to zestaw czterech krótkich utworów, pierwotnie napisany dla Andrésa Segovii. Współpraca ta zaowocowała kompozycją, która prezentuje zarówno techniczny geniusz, jak i głęboką ekspresję. Utwór odzwierciedla głębokie zrozumienie przez Tansmana unikalnych możliwości tonalnych i dynamicznych gitary. Cristina nagrała ten film na niemieckiej gitarze klasycznej Vazqueza Rubio „Solista” z 2023 roku .

Jedno z najbardziej kultowych dzieł w repertuarze gitary klasycznej, Recuerdos de la Alhambra, zostało skomponowane w 1896 roku przez hiszpańskiego gitarzystę i kompozytora Francisco Tárregę. Często nazywany jest „ojcem nowoczesnej gitary klasycznej” ze względu na swój wkład w technikę, repertuar i pedagogikę.

Ten utwór oddaje hołd Alhambrze, wspaniałemu pałacowi i twierdzy Maurów w Granadzie w Hiszpanii. Alhambra słynie z misternej architektury, spokojnych ogrodów i sugestywnej atmosfery, którą Tárrega starał się uchwycić za pomocą muzyki. Cristina nagrała ten utwór na gitarze klasycznejMatthiasa Dammanna z 1990 r., wykonanej z płyty wierzchniej ze świerku oraz tyłu i boków z palisandru CSA.

Choć nie jest tak znany jak niektóre z jego większych dzieł, „El Columpio” jest przykładem umiejętności Tárregi do tworzenia żywej i sugestywnej sceny muzycznej w krótkim formacie. Jest dowodem jego talentu do łączenia technicznego geniuszu z emocjonalną ekspresją, dzięki czemu jest uwielbianym utworem wśród gitarzystów i ulubieńcem publiczności ze względu na swój urok i ciepło. Cristina nagrała ten utwór na klasycznej gitarze Francisco Jimenez z 2023 roku , wykonanej z płyty wierzchniej z cedru oraz tyłu i boków z palisandru indyjskiego.

„Romanza” to jedno z czarujących dzieł Paganiniego na gitarę, ukazujące jego umiejętność pisania muzyki o lirycznym pięknie i emocjonalnej głębi. Stanowi uderzający kontrast z jego bardziej wymagającymi technicznie i ognistymi kompozycjami na skrzypce, odzwierciedlając jego romantyczną wrażliwość i melodyjną pomysłowość. Cristina nagrała ten utwór na gitarze klasycznej Bernd Martin z 2012 r. wykonanej z świerkowej płyty wierzchniej oraz tyłu i boków z palisandru CSA.