Polonezy Ogińskiego na duet gitarowy: bezpłatne nuty w transkrypcji: Artiom Galuza

Michał Kleofas Ogiński (1765–1833) był polsko-litewskim dyplomatą, mężem stanu i kompozytorem, którego polonezy należą do najpopularniejszych utworów polskiej muzyki fortepianowej tamtej epoki. Po utworach Chopina na gitarę , Artiom Galuza prezentuje teraz trzy polonezy Ogińskiego na dwie gitary, a nuty są dostępne do bezpłatnego pobrania w serwisie TeacherNet .

Wydanie zawiera Poloneza nr 1, Poloneza nr 6 „Les adieux” oraz Poloneza nr 7. Numeracja jest zgodna z wczesnym zestawem dwunastu polonezów Ogińskiego; późniejsze wydanie Litolffa ma te same numery 1, 5 i 6. Galuza skomponował również solowe wersje gitarowe wszystkich trzech utworów, ale mają one bardziej swobodny charakter. Pisanie na dwie gitary pozwoliło mu pozostać znacznie bliżej oryginalnej faktury fortepianowej Ogińskiego.

Polonez nr 1 „Polonez śmierci”

Ten polonez ma niezwykłą historię. W swoich „Listach o muzyce” Ogiński wspominał, że w Niemczech rozeszła się fałszywa pogłoska o jego samobójstwie. W Dreźnie młoda kobieta, która podziwiała ten utwór, była zszokowana, spotykając osobiście jego rzekomo zmarłego kompozytora. Ogiński pisał, że był tam znany jako autor „Poloneza śmierci”, więc przydomek pochodzi z relacji samego kompozytora, a nie ze współczesnej legendy. Galuza oprawia utwór w tonacji A-dur, o tercję wyższą niż w oryginalnym F-dur, z delikatnym trio oznaczonym „dolce ed amoroso”.

Polonez nr 6 „Les adieux”

Oznaczony jako Andante patetico, jest to najbardziej ekspresyjny z trzech utworów. Ogiński nadał mu tytuł Les adieux („Pożegnania”), ale nigdy nie wyjaśnił, do czego to pożegnanie się odnosi. Nie należy go mylić z jego słynnym polonezem a-moll, znanym jako „Pożegnanie Ojczyzny”. Galuza przenosi utwór z tonacji c-moll do a-moll, a jego jasne trio w tonacji durowej tworzy piękny kontrast.

Polonez nr 7

Galuza wybrał tego poloneza ze względu na jego akordową fakturę i ostry, przenikliwy rytm, który momentami przypominał mu muzykę hiszpańską. Te cechy naturalnie komponują się z gitarą. Utwór, utrzymany w tonacji D-dur, zawiera figlarne trio z akcentem scherzando i stanowi żywiołowe, taneczne zakończenie każdego programu duetowego.

Darmowe nuty Ogińskiego na duet gitarowy

Wydanie zawiera wprowadzenie do polonezów i historię ich tytułów, a także pełne palcowanie, oznaczenia barre i dynamikę w całym utworze. Każdy utwór posiada również kod QR prowadzący do nagrania pianisty Iwo Załuskiego, bezpośredniego potomka kompozytora, który spędził wiele lat na badaniu i wykonywaniu muzyki swojej rodziny, oferując cenne źródło informacji o oryginalnym frazowaniu i charakterze rytmicznym. Dla duetów gitarowych poszukujących polskiego repertuaru wykraczającego poza twórczość Chopina, te darmowe nuty na gitarę klasyczną to cenne odkrycie.