Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Amalia Ramírez in a work apron, working at the bench in the Ramírez workshop

Amalia Ramírez

Classical Guitar Maker · Madrid, Spain

I have my heart divided into two passions: the guitar and the astrology.
BornOctober 1955
NationalitySpanish

Amalia Ramírez (ur. 1955) to madrycka lutniczka, która kieruje warsztatem José Ramíreza po śmierci swojego brata, José Ramíreza IV, w czerwcu 2000 roku. Jako córka José Ramíreza III , kontroluje każdą gitarę wyprodukowaną w warsztacie i opracowuje własne nowe modele, jednocześnie szkoląc kolejne pokolenie rodziny.

W skrócie

  • Urodzony: październik 1955, Madryt
  • Warsztaty: José Ramírez, Calle de la Paz 8, Madryt
  • Kształciła się: w warsztacie Ramíreza pod okiem ojca od 1976 r.
  • Kieruje warsztatem: od czerwca 2000 r.
  • Modele: seria półprofesjonalna „SP”, gitary „Anniversary” i „125 Years” z okazji 125-lecia
  • Następne pokolenie: jej siostrzenica i siostrzeniec, Cristina i José Enrique Ramírez

Córka José Ramíreza III

Amalia Ramírez siedzi przy stole warsztatowym, a przed nią leżą partie gitary
Amalia Ramírez w warsztacie Ramíreza

Amalia Ramírez urodziła się w Madrycie w październiku 1955 roku, jako córka José Ramíreza III. Swoją naukę gry na gitarze rozpoczęła w warsztacie pod kierunkiem ojca w 1976 roku, w wieku 21 lat, ucząc się rzemiosła u boku brata, José Ramíreza IV. Wyjechała na kilka lat, by wrócić, by pomóc bratu w restrukturyzacji i zarządzaniu warsztatem oraz nadać nowy wygląd rodzinnemu biznesowi. Będąc równie kreatywną, co zaradną, początkowo zajmowała się administracją i marketingiem, ale ostatecznie przejęła sam warsztat.

Praca była równo rozłożona między nimi: José Enrique poświęcił się głównie warsztatowi, podczas gdy Amalia zajmowała się działalnością komercyjną. Amalia budowała również gitary po ponownym otwarciu warsztatu w General Margallo. Prawdziwa zmiana nastąpiła na początku 1993 roku, kiedy powrócili do pierwotnego planu, zakładającego mniejszy warsztat i ograniczoną produkcję. Latem 1995 roku sklep przeniósł się z Concepción Jerónima nr 2 na Calle de la Paz nr 8, bardzo blisko starego sklepu.

 

Kierowanie warsztatem José Ramíreza

Amalia Ramírez i Carmelo Llerena Martínez oglądają gitarę na ławce
Amalia Ramírez z Carmelo Llereną Martínez w warsztacie Ramírez

Po śmierci brata w czerwcu 2000 roku Amalia Ramírez przejęła kierownictwo nad firmą, dzieląc swój czas między warsztat, biuro i sklep. Całkowicie przejęła warsztat i poświęciła się kontynuacji rodzinnej tradycji: „Osobiście nadzoruję procesy i jakość każdej gitary. Po ukończeniu prac, osobiście je ponownie sprawdzam, aby upewnić się, że nic więcej nie da się zrobić, aby były jeszcze doskonalsze”.

Od momentu objęcia kierownictwa nad firmą, Amalia przyjęła badawcze podejście do produkcji gitar, które rozpoczęło się od analizy szablonu i usztywnienia wachlarzowego gitar, z których część opierała się na złotym podziale. Praca jest powolna, nie tylko dlatego, że każde badanie wymaga ogromnej inwestycji czasu, ale także dlatego, że Amalia musi je łączyć z prowadzeniem wszystkich innych aspektów firmy.

 

Nowe modele: „SP” i 125. rocznica

Zaprojektowała szereg różnych modeli, w tym „SP”, co oznacza półprofesjonalny. Projekt ten narodził się w latach 80. XX wieku, ale doczekał się realizacji dopiero pod kierownictwem Amalii. Jego celem jest zapewnienie profesjonalnemu muzykowi o ograniczonych środkach instrumentu o profesjonalnej jakości, wypełniając lukę – zarówno finansową, jak i jakościową – między modelami studenckimi a gitarami koncertowymi, z pudłem rezonansowym ze świerku lub cedru. Aby uczcić 125. rocznicę założenia firmy Ramírez, zaprojektowała również gitarę „Anniversary”, limitowaną edycję profesjonalnej gitary, której wyprodukowano zaledwie 125 egzemplarzy, oraz model studencki, gitarę 125 Years, produkowaną od stycznia 2007 do grudnia 2011 roku.

„Potrzebowałem kilku dni, po wielu studiach i obliczeniach, zanim zacząłem ścinać pierwszą deskę, aby uzyskać jak największe piękno, najlepsze warunki dźwięku i wytrzymałości oraz najwyższy stopień użyteczności”.
– José Ramírez III, Rzeczy o gitarze

Następne pokolenie

Ważnym zadaniem, które podjęła, jest rozwijanie i nadzorowanie praktyk dzieci jej zmarłego brata, Cristiny i José Enrique Jr., którzy pracują z Amalią od 2006 roku. José Enrique Jr. połączył praktykę lutniczą z karierą prawniczą, a Cristina wykorzystuje swoje wykształcenie i doświadczenie jako grafik, dziennikarka i technik dźwięku w interesie rodzinnej firmy. Dzięki temu, a także wsparciu Amalii, będą kontynuować dynastię lutników Ramírez.

José Ramírez Guitars w GSI

Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar José Ramíreza. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.

Często zadawane pytania

Kim jest Amalia Ramírez?
Córka José Ramíreza III, który kieruje warsztatem José Ramíreza w Madrycie po śmierci swojego brata José IV w 2000 roku.

Czy nowe gitary José Ramíreza są produkowane pod okiem Amalii Ramírez?
Tak – nadzoruje i kontroluje każdą gitarę wyprodukowaną w warsztacie, w trakcie i po zakończeniu budowy.

Kto będzie kontynuował warsztaty Ramíreza?
Jej siostrzenica i siostrzeniec, Cristina i José Enrique Ramírez, którzy pracują z nią od 2006 roku.

Guitars by Amalia Ramírez