2004 Richard Howell CD/IN

Ta gitara klasycznaRicharda Howella z 2004 roku jest australijską gitarą wykonaną z cedru i palisandru indyjskiego. Na nagraniach wideo na tej stronie można ją usłyszeć w rękach Olivii Chiang, Taro Wayama i Jonathana Rotha.

Ciemniejszy niż fleta, równie głośny

Ma świetną głośność, niczym gitary Fleta, które zainspirowały Richarda, ale ciemniejszy głos, brzmiący bardziej jak wiolonczela – często uważaliśmy ją za najlepszą gitarę na świecie do suit wiolonczelowych Bacha. Gra się na niej z przyjemnością i stanowi ona wspaniałe uzupełnienie jaśniejszych gitar z niemieckimi i angielskimi płytami wierzchnimi z drewna świerkowego.

Stan

Ta konkretna gitara jest w doskonałym stanie, nie ma żadnych uszkodzeń ani pęknięć, jedynie drobne ślady użytkowania.

Richard Howell: Z Surrey do Victorii w Australii

Richard Howell urodził się w Surrey w Anglii i dorastał w otoczeniu muzyki – jego ojciec był dyrektorem muzycznym w Londynie. Zakochał się w gitarze jako chłopiec i zbudował swoją pierwszą gitarę w 1966 roku. Po przeprowadzce do Australii w 1972 roku zaczął poważnie zajmować się produkcją gitar, zaczynając od modeli dla uczniów Jasona Waldrona z Adelaide Spanish Guitar Centre. Pracuje sam, głównie przy użyciu tradycyjnych narzędzi ręcznych i wykończeniowych, w małym warsztacie za swoim domem w Mornington w stanie Wiktoria.

W tradycji Ignacio Flety

Uważamy Richarda Howella za najlepszego tradycyjnego lutnika w Australii. Studiował twórczośćHausera i Hernándeza y Aguado , ale przede wszystkim Ignacio Flety , a jego gitary są silnie inspirowane Fletą – jednak po latach porównywania ich z oryginalnymi Fletami, które mieliśmy, widać, że wypracował sobie własny styl i charakterystyczne cechy. Używając niemal zerowej liczby elektronarzędzi, tworzy jedno z najpiękniejszych wykończeń na świecie: ciepłe i lśniące, bardzo podobne do lakieru Flety w stylu skrzypcowym.

Richard Howell i GSI

Richard był pierwszym lutnikiem, którego GSI zatrudniło do reprezentacji USA, gdy otworzyliśmy naszą pracownię w 1983 roku, dlatego od dawna mamy słabość do jego instrumentów.