2026 Richard Reynoso SP/IN

Ta gitara klasyczna Richarda Reynoso z 2026 roku ma płytę wierzchnią z europejskiego świerku oraz tył i boki z palisandru indyjskiego, została wykonana ręcznie w Los Angeles w Kalifornii. To na niej gra Ming-Jui Liu w swoim wykonaniu utworu „Summer Nights of Formosa” zamieszczonym na tej stronie.

Klasyczna gitara Richarda Reynoso z drewna świerkowego i palisandru

Richard buduje swoje gitary w Los Angeles w Kalifornii. Są one w pełni tradycyjne w konstrukcji i w dużej mierze inspirowane przez wielkich hiszpańskich konstruktorów z przeszłości, jednak brzmienie, charakter i wygląd są w całości jego autorstwa. Ten konkretny instrument został zbudowany z płyty wierzchniej z europejskiego świerku w połączeniu z przepięknym zestawem ciemnego, ciętego ćwiartkami palisandru indyjskiego na płycie tylnej i bokach.

Płyta główki z hebanu i gryf w kształcie promieni słonecznych

Posiada charakterystyczną dla niego rzeźbioną główkę z płytą przednią z hebanu. Pozostała część główki i gryfu wykonana jest z „ebonizowanego” honduraskiego mahoniu, a w przypadku tej gitary, w miejscu oparcia kciuka lewej ręki, gitara wyróżnia się również bardzo eleganckim, wyblakłym efektem „sunburst”. Chociaż płyta wierzchnia wykończona jest szelakiem, a reszta korpusu olejem, ta jaśniejsza część tylnej części gryfu również jest wykończona szelakiem, co zapewnia znacznie bardziej płynne i naturalne „odczucie” dla lewej ręki, szczególnie podczas zmiany biegów.

Szczegóły „Neo-Art Deco”

Richard nigdy nie powtarza dokładnie tej samej kombinacji elementów konstrukcyjnych w każdej gitarze, ale motywy „neo-art déco” (jak je nazywaliśmy) przewijają się przez cały czas – w jego ostrych i czystych, a zarazem pełnych gracji liniach i krzywiznach, a także w intarsjach. (Krótki film dokumentalny zamieszczony na tej stronie pokazuje więcej na ten temat). Szwy środkowe z tyłu (i na stopie), blok pięty i rozeta – dzieła sztuki same w sobie – czerpią inspirację ze źródeł od żyrandoli w stylu art déco po starożytną egipską biżuterię.

Dźwięk

Wyrazisty i solidny dźwięk dorównuje swojemu wyglądowi, z bogatą paletą barw i szerokim zakresem dynamiki. Każda nuta jest niezwykle gęsta, a jej alikwoty ściśle upakowane w solidną i dobrze zdefiniowaną podstawę, a pudło rezonansowe emituje niemal katedralny pogłos, dzięki czemu instrument ma ogromną prezencję – zarówno z pozycji grającego, jak i z dystansu dla słuchacza. To naprawdę potężny i wszechstronny instrument o bogatym, solidnym i niezwykle eleganckim brzmieniu. GSI jest dumne ze współpracy z tym wyjątkowo wyrafinowanym producentem i wierzymy, że jest on klasą sam w sobie pod względem jakości wykonania, brzmienia i czucia swoich gitar.

Magazyn Orfeo nr 10 - Lutnicy z Zachodniego Wybrzeża

Richard Reynoso: Od gitarzysty do lutnika

Richard Reynoso od najmłodszych lat interesował się sztuką, pasjonując się rysunkiem, muzyką, a w szczególności grą na gitarze klasycznej. Jego pierwszą gitarą była gitara, którą wypożyczał przez kilka lat. Kiedy nadszedł dzień jej zwrotu, Richard rozpoczął poszukiwania nowej. W tym czasie dowiedział się, że na całym świecie istnieją rzemieślnicy wytwarzający te instrumenty ręcznie, co przyciągnęło go do idei zgłębiania sztuki lutniczej. Poza złożonością i pięknem brzmienia, Richarda najbardziej pociągało połączenie nauki, chemii, sztuki, fizyki, architektury, designu i muzyki.

Szkolenia w Santa Barbara i Los Angeles

Jego formalna nauka rozpoczęła się, gdy znalazł lutnika w Santa Barbara, który nauczył go budować skrzypce. To był sposób na „zmoczenie” jego stóp, ale ostatecznie jego celem było tworzenie gitar. Uczył się w warsztacie lutniczym przez kilka lat, a później poznał lutnika Grega Brandta z Los Angeles, u którego studiował przez kolejne dwa lata. Po ukończeniu nauki kontynuował naukę gry na gitarze pod okiem innych znanych lutników i nawiązał po drodze przyjaźnie. Eugene Clark wywarł na nim ogromne wrażenie, spędzając niezliczone godziny na dyskusjach o geometrii i podejściu do tworzenia gitar, opartych na tradycyjnych technikach i metodach budowy hiszpańskich lutników z przeszłości.

Zainspirowane Torresem i hiszpańską tradycją

Richard czerpie inspirację od Antonia de Torresa i wielu innych wielkich europejskich twórców, zarówno dawnych, jak i współczesnych. Mocno zakorzeniony w hiszpańskim brzmieniu i designie, jego celem nie jest kopiowanie „wielkich”, lecz wypracowanie wyglądu i brzmienia, które są unikalnie jego własne. Pracując głównie narzędziami ręcznymi, Richard uważa, że to, co robi gitara, jest kuszącym przedsięwzięciem pod względem naukowym, ale to jego intuicja, zrozumienie drewna, oczu i dłoni niosą ciężar w jego praktyce. Jak sam mówi: „Cechy, które dążę do osiągnięcia w każdym z moich instrumentów, to bogate, piękne brzmienie z szeroką paletą barw na całej podstrunnicy, wyraźne rozdzielenie między strunami, brzmienie, które emanuje z kameralnego otoczenia do dużej sali koncertowej i szeroki zakres dynamiki”. Ważne jest dla niego stworzenie instrumentu, w którym pudło rezonansowe i struny mają żywotność i wrażliwość przy delikatnym szarpnięciu. Z drugiej strony, bardzo ważna jest możliwość naciskania i wbijania się w struny, gdzie jakość dźwięku ma ciało, które się utrzymuje, a nie perkusyjną jakość, która się rozpada.

Projekt w stylu art déco z warsztatu w Los Angeles

Twórczość Richarda czerpie inspirację z geometrycznych kształtów, prostych linii i naturalnych kolorów zaczerpniętych z epoki art déco, co znajduje odzwierciedlenie w purflingu, rozecie, ozdobnych inkrustacjach i główkach instrumentów. Dzięki dbałości o szczegóły i perfekcjonizmowi, traktuje każdy instrument tak, jakby był jego ostatnim. Rocznie buduje ograniczoną liczbę instrumentów, co pozwala mu skupić się na jakości, a nie na ilości. Choć Richard pochodzi z Santa Monica, obecnie mieszka i pracuje w urokliwym, starym budynku z lat 20. XX wieku w artystycznej dzielnicy Los Feliz w Los Angeles.