Francisco Barba (ur. 1939) to samouk z Sewilli, najsłynniejszy lutnik w mieście i jeden z najsłynniejszych twórców gitar flamenco w Hiszpanii, należący do tego samego pokolenia co Manuel Reyes i Gerundino Fernández . Od ponad trzydziestu lat buduje swoje gitary wraz z synami, Francisco (Paco) i Juanem Antonio, w rodzinnym warsztacie przy Calle Arroyo.
W skrócie
- Urodzony: 1939, Sewilla, Hiszpania
- Wykształcenie: samouk; zaczynał w warsztacie stolarskim swojego ojca
- Pierwsza gitara: W wieku osiemnastu lat
- Warsztat: Calle Arroyo, Sewilla
- Współpracuje z: synami Francisco (Paco) i Juanem Antonio Barbą
- Kompilacje: białe i czarne gitary flamenco oraz gitary klasyczne
- Znany z: Lekkich, szybkich flamenco z wyrazistym, energicznym andaluzyjskim głosem
- Podpis: Odważna główka gitary Barba i jego rozety z motywem róży, gwiazdy i etykiety
Samouk w robieniu gitar z Sewilli
To jego andaluzyjskie korzenie i miłość do flamenco skłoniły Francisco Barbę do tworzenia gitar. W wieku czternastu lat zaczął obrabiać drewno w zakładzie stolarskim ojca, a w wieku osiemnastu lat nauczył się sam budować swoją pierwszą gitarę. Nigdy nie miał nauczyciela ani specjalistycznych narzędzi, więc wszystko musiał wymyślać sam – co wyjaśnia jego bardzo osobisty sposób budowania. Gitara José Ramíreza z lat 60., która trafiła w jego ręce, wywarła na nim ogromne wrażenie: nie skopiował jej, ale jej wykonanie skłoniło go do udoskonalenia własnego.
W 1992 roku świętował 25-lecie swojej kariery lutnika, prezentując specjalną serię 15 gitar – 12 z palisandru i zaledwie 3 z drewna białego – wykonanych z najlepszych materiałów i opatrzonych pamiątkową etykietą. Dziś, z ponad sześćdziesięcioletnim doświadczeniem, nadal buduje w tym samym warsztacie przy Calle Arroyo, ulicy otoczonej drzewami pomarańczowymi w samym sercu Sewilli.
Francisco Barba i jego synowie: gitary robione przez sześć rąk
Francisco pracuje z dwoma synami, Francisco – znanym jako Paco – i Juanem Antonio, który nauczył się od niego rzemiosła. Cała trójka nie dzieli pracy według specjalizacji: kto ma ochotę kiedyś robić mostki, robi mostki, a kto chce pracować nad pudłami rezonansowymi, robi to, mając na celu zachowanie tego samego brzmienia i jakości w każdej gitarze. Razem wybierają drewno, stukając w wiele desek, zanim zdecydują się na jedną, a na koniec wspólnie regulują brzmienie każdej gitary. Na etykiecie widnieje napis „Francisco Barba”, ale jak Francisco powiedział magazynowi „Orfeo”, każda gitara z warsztatu jest budowana przez nich trzech – gitary robione są przez sześć osób.
Następne pokolenie również przekazuje swoją wiedzę i umiejętności dalej: w czerwcu 2025 r. Juan Antonio Barba był mistrzem lutnictwa w szkole rzemieślniczej Solera Artisans School, niedaleko Montserratu na obrzeżach Barcelony.
Jak Barba buduje swoje gitary
Metody Barby są jego własnymi. Nie używa solery (kopuły z hiszpańskiej tradycji) do kształtowania pudła rezonansowego; zamiast tego składa gitarę wokół wewnętrznej formy, tak jak robią to lutnicy. Zamiast tradycyjnych pojedynczych bloków klejowych (peonów), jego gitary mają nacięte okładziny, wycinane z jednego kawałka i wyginane do odpowiedniego kształtu, a płyta wierzchnia jest wzmocniona gęstym wachlarzem. Jego gitary flamenco mają nieco szerszą talię i płytsze boki niż jego klasyczne, z niższą akcją strun, dzięki czemu struny mogą nadać progom ten charakterystyczny, uwielbiany przez muzyków flamenco, chropowaty dźwięk.
Rodzina wykorzystuje zarówno świerk, jak i cedr na płyty wierzchnie, a cyprys równie często jak palisander na boki i tyły, a także okazjonalnie mahoń. Gitary Barba są wyposażone w jedną z czterech rozet – czerwone gwiazdy, niebieskie gwiazdy, róże lub wzór skopiowany z projektu na jego etykiecie – i są wyposażone w klucze, tradycyjne drewniane kołki lub nowoczesne kołki z przekładnią, zależnie od preferencji gitarzysty.
Dźwięk flamenco z Barby
Flamenco Barby są lekkie jak piórko, dorównując najlepszym gitarom Marcelo Barbero , Arcángela Fernándeza , a nawet Santosa Hernándeza , i odpowiadają błyskawicznie. Brzmienie jest pełne i zrównoważone, z dużą dynamiką, głośnością i charakterem flamenco, a proste, eleganckie gryfy i niska akcja strun sprawiają, że gra się na nich bez trudu. Wielu gitarzystów uważa Francisco Barbę za najwybitniejszego żyjącego budowniczego gitar flamenco.
Grane przez wspaniałych gitarzystów flamenco z Sewilli
Na gitarach Barba grało wielu najlepszych gitarzystów flamenco w Sewilli i całej Andaluzji, wśród nich Rafael Riqueni, Manolo Franco, Niño de Pura, Pedro Peña, Manuel Molina i Quique Paredes.
Francisco Barba w magazynie Orfeo
Orfeo Magazine nr 25 – Flamenco: Początki gitary flamenco
W numerze wiosennym 2025 r. odwiedzamy warsztat Barba w Sewilli: „Francisco Barba i jego synowie, gitary wykonane przez sześć rąk”.
Orfeo nr 25 jest również częścią wydania drukowanego numerów 21–25, dostępnego w GSI.
Francisco Barba Guitars w GSI
Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Francisco Barba. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Kim jest Francisco Barba?
Samouk, lutnik z Sewilli, urodzony w 1939 roku, uważany za jednego z najwybitniejszych twórców gitar flamenco w Hiszpanii. Buduje je wraz z synami, Francisco (Paco) i Juanem Antonio, w swoim warsztacie przy Calle Arroyo.
Kto gra na gitarze Francisco Barba?
Wielu najlepszych gitarzystów flamenco w Andaluzji, w tym Rafael Riqueni, Manolo Franco, Niño de Pura, Pedro Peña, Manuel Molina i Quique Paredes.
Czy Francisco Barba produkuje gitary klasyczne?
Tak. Najbardziej znany jest ze swoich gitar flamenco blancas i negras, ale w warsztacie powstają również gitary klasyczne o innej konstrukcji i usztywnieniu.
Jakich rozet używa Francisco Barba?
Cztery wzory: czerwone gwiazdy, niebieskie gwiazdy, róże i wzór skopiowany z dekoracji jego etykiety.

