Francisco González (1820–1879) był słynnym madryckim wytwórcą gitar, rówieśnikiem Antonio de Torresa i nauczycielemJosé Ramíreza I iManuela Ramíreza ; jego warsztat funkcjonował jako Casa González do lat czterdziestych XX wieku.
Francisco González w skrócie
- Urodzony: 1820
- Zmarł: 1879
- Warsztaty: Carrera de San Jerónimo, 15, Madryt („Guitarrería Universal”)
- Odznaczenia: medal pierwszej klasy, Wystawa Światowa, Paryż, 1867; inne nagrody i medale wystawowe
- Studenci:José Ramírez I ,Manuel Ramírez , jego córka Concepción González
- Następcy: „Viuda e Hijos de Francisco González”, następnie „Casa González” (od 1901 r.), Carretas, 33, Madryt
Mistrz z Madrytu z własnym „systemem”
González był niemal rówieśnikiem Torresa, ale budował gitarę w swoim własnym stylu – jak głosi jego etykieta, w „nowym i eleganckim designie ze specjalnym systemem” (…una nueva y elegante forma y construidos por un sistema especial suyo…). Był bardzo ceniony w swoich czasach, zdobywając wiele nagród i medali na wystawach, w tym medal pierwszej klasy na Wystawie Światowej w Paryżu w 1867 roku, który z dumą eksponują jego etykiety. Jedna z jego gitar jest wystawiona w Konserwatorium Paryskim. Jego gitary charakteryzują się wyrazistym wyglądem i brzmieniem – ultraszerokie rozety, wysoka linia talii i mostek wąsaty, potężny bas i olśniewające, krystaliczne wysokie tony. Nawet opadająca linia u dołu główki gitary Ramíreza przetrwała w gitarach do dziś.
Nauczyciel Braci Ramírez
González uczył zarówno José Ramíreza I, jak i jego brata Manuela Ramíreza, którzy rozpoczęli naukę w jego warsztacie. To lojalność Joségo wobec Gonzáleza i „systemu”, a także przejście Manuela na projekt Torresa, doprowadziły do rozłamu między braćmi i doprowadziła do założenia przez nich konkurencyjnych warsztatów w Madrycie. González uczył również swoją córkę Concepción, która pracowała w warsztacie u boku José Ramíreza I – niezwykłe w czasach, gdy wytwarzanie gitar było zajęciem wyłącznie męskim.
Wynalazca w warsztacie
Pomysłowość Gonzáleza wykraczała poza gitarę: zbudował również pojazd napędzany dźwigniami. Poruszał się on całkiem dobrze na równym terenie, ale nie podjeżdżał pod górę – porażkę przyjął bardzo ciężko i podobno rozczarowanie to kosztowało go życie.
Dom Gonzáleza
Jego reputacja w jego czasach sugeruje, że musiał być płodnym budowniczym; jednak, podobnie jak Vicente Arias, niewiele z jego instrumentów przetrwało. Po jego śmierci w 1879 roku, jego zięć Enrique Romans Papell kontynuował dzieło, początkowo jako „Viuda e Hijos de Francisco González”, a po 1901 roku jako „Casa González”, które działało do lat 40. XX wieku.
Francisco González Guitars w GSI
Gitary Francisco Gonzáleza i Casa Gonzáleza przewijały się przez nasze drzwi przez lata, wśród nich model Gonzáleza z 1876 roku z kolekcji Russella Clevelanda. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Kim był Francisco González?
Madrytski lutnik (1820–1879), współczesny Antoniowi de Torresowi, znany z własnego „sistema” i paryskiego medalu z 1867 roku.
Czy Francisco González uczył José Ramíreza I?
Tak – zarówno José Ramírez I, jak i jego brat Manuel Ramírez uczyli się w jego warsztacie.
Czym jest Casa González?
Pod tą nazwą jego zięć Enrique Romans Papell kontynuował działalność warsztatu po 1901 roku; działał on aż do lat 40. XX wieku.
Czy gitary Francisco Gonzáleza są rzadkie?
Bardzo – w swoich czasach był bardzo płodnym muzykiem, ale niewiele z jego gitar przetrwało do dziś.
