1970 Hernández y Aguado CD/CSAR

Hernández y Aguado z 1970 roku to klasyczna gitara z cedru i palisandru CSA, wykonana w Madrycie w Hiszpanii, o numerze 397 na sygnowanej etykiecie – to rzadki egzemplarz z płytą wierzchnią z cedru, pochodzący ze słynnego warsztatu Manuela Hernándeza i Victoriano Aguado.

Nr 397, w znakomitym stanie

Etykieta z warsztatu przy Ribera de Curtidores 9 jest podpisana przez twórców, a główka jest bogato rzeźbiona w ich niepowtarzalnym stylu. To wyjątkowo piękny egzemplarz w niesamowitym stanie – bez pęknięć, bez napraw, absolutnie zachwycający. Poza niewielkimi śladami zużycia, gitara jest w niewiarygodnie dobrym stanie.

Dźwięk Hernández y Aguado z cedrowym topem

Brzmienie jest dokładnie takie, jakiego można oczekiwać od znakomitego modelu „HyA” – równie charakterystyczne, co jego wygląd. Każdy dźwięk rozpoczyna się ostrym, „zrywnym” atakiem, niemal jak werbel, a korpus kolejnego dźwięku jest zwiewny i lekki. Te cechy zapewniają gitarzyście wysoki poziom klarowności i precyzji w szybkiej, dynamicznej muzyce, podczas gdy wolniejsze brzmią bardzo ekspresyjnie i lirycznie. Dotyczy to ich świerkowych gitar i równie dobrze sprawdza się w tym egzemplarzu z cedrowym topem. Bardzo rzadki i kolekcjonerski.

Hernández y Aguado: od fortepianów do gitar w Madrycie

Manuel Hernández (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982) poznali się i zaprzyjaźnili, pracując razem w fabryce fortepianów. Ostatecznie założyli spółkę i założyli własny warsztat naprawy fortepianów (i mebli) w Madrycie. Jak głosi legenda, ich wielkie zainteresowanie sztuką lutniczą zrodziło się w latach 40. XX wieku, kiedy wynajęli część swojego warsztatu Modesto Borreguero (jednemu ze słynnych pracowników Manuela Ramíreza ) i zafascynowali się jego umiejętnościami lutniczymi.

Unikalny kształt i dźwięk

Instrumenty Hernández y Aguado pozostają unikatowe w kanonie wielkich twórców – mają kształt niemal gruszkowaty (lub, jak mawiają, plantilla jest „ciężarna w biodrach”), wnętrze jest zazwyczaj lakierowane, podobnie jak zewnętrzna strona, a zdobią je niezwykle cienkie rozety i bogato rzeźbione główki. Bardzo czułe i muzykalne, gitary te były przez dekady grane przez takich mistrzów jak Regino Sainz de la Maza, John Williams , Julian Bream , a w ostatnich latach Graham Anthony Devine.