Paolo Coriani to włoski lutnik gitar klasycznych z Modeny, który kształcił się w warsztacie Masetti (1975–1980). Zakorzeniony w XIX-wiecznej hiszpańskiej tradycji Antonia de Torresa i ukształtowany przez kurs z José Luisem Romanillosem w 1993 roku, znany jest z modeliManuela Ramíreza , Hausera i Torresa. W 1993 roku zdobył pierwszą nagrodę i nagrodę „Baveno” w Baveno.
W skrócie
- Narodowość: włoska
- Warsztaty: Modena, Włochy
- Szkolenie: staż w warsztacie Masetti w Modenie (1975–1980); kurs Romanillos (1993)
- Wpływy: Cristian Aubin i jego Torres z 1867 r.; Daniel Friederich ; Richard Schneider i Michael Kasha
- Modele: Manuel Ramírez (od 2002),Hermann Hauser I , Torres „La Suprema” FE19 z tornavozem
- Nagrody: III nagroda, Bagnacavallo Young Luthiers (1984, lira korbowa); I nagroda, Bagnacavallo National Competition (1986); I nagroda i nagroda „Baveno” na I Międzynarodowym Konkursie Gitary Klasycznej, Baveno (1993)
Od Masetti do Torresa
Kariera włoskiego lutnika Paolo Corianiego rozpoczęła się od praktyk w warsztacie Masetti w Modenie w latach 1975-1980. W pierwszych latach po rozpoczęciu samodzielnej działalności, Coriani poświęcił sporo czasu na badania, granie i budowę lir korbowych, a także gitar klasycznych, w dużej mierze inspirowanych projektami Kohno i José Ramíreza. Zaczął regularnie podróżować do Francji po poznaniu i zaprzyjaźnieniu się z Cristianem Aubinem, gitarzystą koncertowym i lutnikiem, który specjalizował się w kopiach swojego Torresa z 1867 roku (co ciekawe, Aubin był również nauczycielem gry na gitarze Daniela Friedericha). Kontakt z tak monumentalnym instrumentem był przełomowym momentem odkrycia dla Corianiego – niesamowita głębia brzmienia, którą napotkał, wzbudziła jego zainteresowanie hiszpańskimi instrumentami z końca XIX wieku, co stało się podstawą jego całokształtu badań.
Tradycja i nauka
Mocno osadzony w tradycyjnej hiszpańskiej szkole, wywodzącej się z twórczości Torresa, Coriani w połowie i pod koniec lat 80. XX wieku zgłębiał również bardziej nowoczesne style, w tym innowacyjne prace Daniela Friedericha we Francji i Richarda Schneidera (we współpracy z dr. Michaelem Kashą) w USA. Odkrycie tych twórców skłoniło Paolo do bardziej naukowego podejścia, wykorzystującego teorie mechaniki drgań i niekonwencjonalnych materiałów w procesie konstrukcyjnym.
W 1993 roku wziął udział w kursie prowadzonym przez José Luisa Romanillosa, poświęconym tradycyjnym hiszpańskim technikom wytwarzania gitar klasycznych. Jego zainteresowania ponownie przesunęły się w stronę tradycyjnych hiszpańskich metod – zachowując jednocześnie nieco bardziej „naukowe” podejście zaczerpnięte z nowoczesnych metod. Od tamtej pory jego podstawowa filozofia i styl budowania gitar były nieustanną syntezą tych dwóch skutecznych metod, choć ostatecznie jego gitary pozostały bardzo tradycyjne pod względem materiałów i stylu wykonania.
Manuel Ramírez, modele Hauser i Torres
W 2002 roku Paolo zbudował swój pierwszy egzemplarz gitaryManuela Ramíreza z 1890 roku. Od tego czasu studiował grę na innych instrumentach, w tym na instrumentachHermanna Hausera I i Antonia de Torresa . Zbudował również model Torresa na bazie instrumentu z 1864 roku (FE19, znanego również jako „La Suprema”), wyposażonego w tornavoz.
Nagrody, nauczanie i jury
Paolo zdobył liczne nagrody, w tym III nagrodę na Konkursie Młodych Lutników w Bagnacavallo w 1984 roku za lirę korbową, I nagrodę za gitarę klasyczną na Ogólnopolskim Konkursie w Bagnacavallo w 1986 roku oraz I nagrodę i nagrodę „Baveno” na I Międzynarodowym Konkursie Gitary Klasycznej w Baveno w 1993 roku. Od 1986 roku regularnie zapraszany jest do prowadzenia wykładów w szkołach specjalistycznych i na seminariach poświęconych gitarze klasycznej, poświęconych technikom wytwarzania gitar i instrumentom historycznym. Zasiadał również w jury konkursów gitarowych i przyjmował praktykantów – dzięki czemu oprócz pracy jako lutnik, jest bardzo aktywnym członkiem szerszej społeczności gitarowej.
Magazyn Orfeo nr 13 – Lodi, Bottelli, Coriani, Peruffo
Paolo Coriani jest jednym z czterech włoskich twórców opisanych w tym numerze.
Gitary Paolo Corianiego w GSI
Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Paolo Corianiego. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Kim jest Paolo Coriani?
Włoski lutnik gitar klasycznych z Modeny, szkolony w warsztacie Masetti, znany ze swoich modeli Manuel Ramírez, Hauser i Torres.
Jakie nagrody wygrał Paolo Coriani?
Między innymi I nagroda i wyróżnienie „Baveno” na I Międzynarodowym Konkursie Gitary Klasycznej w Baveno (1993).
Jaki jest jego model „Manuela Ramireza”?
Gitara w stylu warsztatu Manuela Ramíreza, wykonana w oparciu o rysunki Paola i pomiary 17 oryginalnych gitar Ramíreza.
