Rafael Moreno Rodríguez (ur. 1954) jest lutnikiem klasycznym i flamenco z Grenady w Hiszpanii. Od 12. roku życia uczył się u Manuela Lópeza Bellido , Antonio Marína Montero i Eduardo Ferrera. Każdą gitarę buduje samodzielnie i całkowicie ręcznie. Na jego gitarach – a przede wszystkim na bogato inkrustowanym modelu „Sueño” – grali Pepe Romero i Celin Romero, Vicente Coves oraz Juan i Pepe Habichuela.
Rafael Moreno Rodríguez w skrócie
- Urodzony: 1954
- Warsztat: Jesús y María 10, Granada, Hiszpania (od 2000)
- Wcześniejsze warsztaty: Cuesta de Gomérez, Granada (do 2000 r.)
- Nauczyciele: Manuel López Bellido, Antonio Marín Montero i Eduardo Ferrer
- Wpływy: Miguel Rodríguez, Santos Hernández i Benito Ferrer
- Flagowy model: „Sueño” („Sen”)
- Buduje: gitary klasyczne i flamenco, całkowicie ręcznie, pracując samodzielnie
- Gracze: Pepe Romero, Celin Romero, Vicente Coves, Juan i Pepe Habichuela
- W:Orfeo Magazine nr 8, Szkoła w Granadzie
Wyszkoleni w sercu szkoły w Granadzie
Rafael Moreno zaczął wytwarzać gitary w wieku zaledwie 12 lat, ucząc się pod czujnym okiem Manuela Lópeza Bellido i Antonia Marína, którego wspólny warsztat wykształcił całe pokolenie lutników z Granady. W tych wczesnych latach uczył się również u Eduardo Ferrera, którego niektórzy nazywają „nauczycielem nauczycieli”, ponieważ uczył on innych znanych lutników, w tym samego Antonia Marína.
Oprócz bezpośredniej nauki, na jego gitary duży wpływ mają również gitarzyści Miguela Rodrígueza (nie są spokrewnieni, pomimo wspólnego nazwiska), Santosa Hernándeza i Benito Ferrera. Po latach nauki Rafa – jak go nazywają wszyscy w Granadzie – otworzył swój sklep przy słynnej Cuesta de Gomérez w Granadzie, niedaleko swojego przyjaciela José Lópeza Bellido i pozostał tam do 2000 roku. Od tego czasu pracuje w Jesús y María 10.
Ponadczasowy styl, stworzony od podstaw
Dbałość Moreno o szczegóły jest widoczna nie tylko w kunszcie wykonania jego gitar, ale także w skrupulatnej organizacji warsztatu, gdzie wszystko jest starannie przygotowane i ułożone. Pracuje tam bez niczyjej pomocy, ponieważ nie śpieszy się z pracą. Swój styl budowania określa jako „ponadczasowy”, ponieważ łączy w sobie lata tradycyjnego szkolenia z nowszym, bardziej osobistym podejściem. Jego gitary są projektowane z myślą o perfekcji i mocy, z zachowaniem autentycznej jakości brzmienia.
Buduje swoje gitary całkowicie od podstaw, posuwając się nawet do rzeźbienia siodełka i mostka z litej kości, całkowicie ręcznie. W większości jego zapas palisandru, świerku i cedru CSA pochodzi z drzew kupowanych, ścinanych i suszonych w całości przez niego, a część jego świerka leżakowała ponad 30 lat. Płyty wierzchnie gitar są nieco grubsze niż przeciętnie, co pomaga stworzyć gitarę o solidnej konstrukcji i trwałości. Moreno produkuje tylko jeden poziom gitary – twierdzi, że gdyby miał stworzyć tańszy model, musiałby on być gorszej jakości, a tego nie potrafi.
Model „Sueño”
Flagowym modelem Rafaela jest „Sueño” („Sen”). Inspiracją była XIX-wieczna gitara Joaquina Ruiza, którą niegdyś przechowywał w swoim warsztacie do renowacji: jej grube, wielopasmowe lamówki rozchodzą się w sploty wzdłuż pasa biegnącego przez środek tylnej części, a główka jest wyrzeźbiona w kształcie granatu – „granada” po hiszpańsku, jako hołd dla jego miasta. Konstrukcja gitary jest w całości dziełem Rafaela. Pepe i Celin Romero posiadają po jednej gitarze, a Vicente Coves koncertował i nagrywał dla Naxos ze swoją – tą samą gitarą, którą pokazano w książce „Guitarreros de Andalucía”.
Dzbany z winem, flamenco i Romeros
Rafael Moreno z łatwością znajduje inspirację w swoim warsztacie. Jest on wypełniony setkami platerowanych słoików na wino, z których każdy nosi imię gościa, któremu został podarowany. W warsztacie nieustannie słucha wielkich wokalistów, takich jak Manuel Torre, Camarón czy jego przyjaciel Enrique Morente; może też rozmawiać z gitarzystami Juanem lub Pepe Habichuelą, którzy, podobnie jak Pepe Romero i Celin Romero, są znani jako fani gitar Moreno i wciąż nabywają od niego nowe instrumenty.
Rafael Moreno oddał również wielką przysługę światu lutnictwa, ucząc studentów sztuki lutnictwa i kontynuując tradycję szkoły budowy gitar w Granadzie.
Rafael Moreno Rodríguez w magazynie Orfeo
Czasopismo Orfeo nr 8 – Szkoła w Granadzie
Ten numer poświęcamy twórcom szkoły w Granadzie, w której Rafa uczył się swojego rzemiosła.
Rafael Moreno Rodríguez Guitars w GSI
Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Rafaela Moreno Rodrígueza, zarówno klasycznych, jak i flamenco. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Kto uczył Rafaela Moreno Rodrígueza?
Manuel López Bellido i Antonio Marín Montero w wieku od 12 lat oraz Eduardo Ferrer.
Czy Rafael Moreno Rodríguez jest spokrewniony z Miguelem Rodríguezem?
Nie. Miguel Rodríguez pracował w Kordobie, natomiast Rafael Moreno Rodríguez jest producentem gitar Granada, choć jedną z jego inspiracji są gitary Rodrigueza.
Gdzie znajduje się pracownia Rafaela Moreno Rodrígueza?
przy Jesús y María 10 w Granadzie w Hiszpanii od 2000 r.; wcześniej pracował przy Cuesta de Gomérez.
Jaki jest model Rafaela Moreno „Sueño”?
Jego bogato inkrustowana, flagowa gitara, inspirowana gitarą Joaquina Ruiza z XIX wieku, z przeplatanymi purflingami na tyle instrumentu i główką w kształcie granatu.
Kto gra na gitarze Rafaela Moreno Rodrígueza?
Pepe i Celin Romero, Vicente Coves, Gerardo Núñez oraz Juan i Pepe Habichuela i wielu innych.
