1962 Marcelo Barbero (Hijo) SP/CY

Marcelo Barbero Hijo zbudował tę gitarę flamenco w 1962 roku w madryckim warsztacie Arcángela Fernándeza . Płyta rezonansowa wykonana jest ze świerku, a tył i boki z cyprysu. Do naszych czasów gitara zachowała się bez żadnych pęknięć ani napraw.

Syn Marcelo Barbero na ławce Arcángela

Etykieta – „Marcelo Barbero (Hijo) para casa Arcángel Fernández” – opowiada historię: syn wielkiego Marcelo Barbero , budujący w warsztacie człowieka, który był uczniem jego ojca. Gitary z tego warsztatu należą do najsłynniejszych gitar flamenco w historii hiszpańskiego lutnictwa.

Ciemny, chropawy i liryczny

Brzmienie jest ciemne, z wyrazistymi basami i mocnymi sopranami, a reakcja błyskawiczna – najprawdopodobniej dzięki ultralekkiej konstrukcji. Przypomina nam blancę Miguela Rodrigueza z połowy lat 60.: chropawa, otwarta i dźwięczna jak najlepsze flamenco z połowy XX wieku, a jednocześnie potrafi śpiewać z prawdziwym ciepłem i liryzmem, gdy gra się ją delikatnie.

Stan

Stan jest doskonały – bez pęknięć i napraw, co jest niesamowite jak na gitarę w tym wieku. Oryginalne wykończenie jest nienaruszone, z jedynie bardzo niewielkimi śladami użytkowania.

Marcelo Barbero Hijo: Trenowany przez Arcángela Fernándeza

Marcelo Barbero Hijo (ok. 1944–1946 do 2007) był jedynym synem legendarnego madryckiego lutnika flamenco, Marcelo Barbero . Był jeszcze chłopcem, gdy ojciec zmarł w 1956 roku, więc nigdy z nim nie współpracował; zamiast tego został przyjęty i wyszkolony przez jedynego ucznia i następcę ojca, Arcángela Fernándeza , który był dla niego zarówno ojcem, jak i mistrzem, przekazując mu wszystko, czego nauczył się od starszego Barbero.

Gitary „Para Casa Arcángel Fernández”

Marcelo Hijo spędził całą swoją karierę u boku Arcángela w jego warsztacie w madryckiej dzielnicy Lavapiés, zaledwie kilka przecznic od starego sklepu ojca. Jego gitary noszą etykietę z napisem „Construida por Marcelo Barbero (Hijo) para casa Arcángel Fernández” – zbudowane przez Marcelo Barbero (syna) dla domu Arcángela Fernándeza – i są zgodne z planami, drewnem i standardami gitar, które Arcángel budował równolegle: lekkie, szybkie i potężne flamenco, a także kilka klasycznych, w wielkiej tradycji Barbero.