2022 Angela Waltner "Anima" SP/CY

Gitara klasyczna „Anima” z 2022 roku zaprojektowana przezAngelę Waltner , z płytą wierzchnią z litego świerku niedźwiedziego oraz bokami i tyłem z drewna cyprysowego, wyprodukowana w Berlinie.

W powyższych filmach Yuri Liberzon gra „Carioca” Konstantina Wasiliewa; Otto Tolonen gra „Sérénade” Samazeuilha, Etiudę nr 10 Leonarda Schulza i składankę Santaolalla/Asencio; i Angela opowiada o tej gitarze.

Hiszpański projekt z pięcioma wentylatorami

W modelu „Anima” Angela powraca do inspirowanego stylem hiszpańskim pięciowentylatorowego usztywnienia z dodaną poprzeczką mostka. Jej dwa pozostałe modele wykorzystują zmodyfikowaną wersję systemu opatentowanego w 1921 roku przezHermanna Hausera I, łączącego niemiecko-wiedeńską tradycję z hiszpańskim brzmieniem Torresa; tutaj Angela dąży do tego samego połączenia – niemieckiej precyzji, klarowności i równowagi z hiszpańską głębią i bogactwem – głównie poprzez lekkie przesunięcie poprzeczki pod mostkiem.

Zrównoważony od góry do dołu

Trudno znaleźć na tej gitarze jakikolwiek słaby dźwięk: brzmienie jest spójne i zrównoważone w całym zakresie, z natychmiastowym atakiem i pulchnymi, bogatymi w alikwoty dźwiękami, a do tego głębokie i relaksujące. Mostek inspirowany lutnią posiada system intonacji FABS, a rozeta jest ozdobiona rzeźbionymi wiórami.

Zdjęcia budowy tej gitary

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 14 – Markneukirchen Special (z artykułem o Angeli Waltner)

Angela Waltner: Uczona i lutniczka w Berlinie

Angela Waltner urodziła się w Oberstaufen, w południowych Niemczech, w 1970 roku. W latach 1992-1995 studiowała lutnictwo w szkole w Mittenwaldzie, przez dwa lata zajmowała się renowacją XIX-wiecznych gitar francuskich. Ukończyła studia z lutnictwa w Markneukirchen (Westsächsische Hochschule Zwickau) oraz uzyskała dyplom mistrza w Chemnitz. Była asystentką naukową w Instytucie Budowy Instrumentów Muzycznych (IfM) w Zwocie. Pracuje w Berlinie i jest jedną z „berlińskich lutniczek”.

Trzy modele i most FABS

Jej badania zostały przełożone na trzy modele gitar o własnych specyfikacjach konstrukcyjnych i estetycznych oraz na jej „FABS” (Free Adjustable Bridge System), trzyczęściowy mostek, który można regulować nawet przy naprężeniu strun, zapewniając precyzyjną intonację. Buduje tylko około czterech gitar rocznie i była prezentowana w magazynie Orfeo nr 14, w wydaniu „Markneukirchen Special”.