1966 Marcelo Barbero (Hijo) SP/CY

Gitara flamenco z 1966 roku autorstwa Marcelo Barbero Hijo , z płytą wierzchnią z świerku oraz bokami i tyłem z cyprysu, zbudowana w madryckim warsztacie Arcángela Fernándeza. To rzadka, w pełni oryginalna gitara w niemal idealnym stanie.

W zasadzie Arcángel z lat 60.

Oto rzadki instrument w niemal oryginalnym stanie. Syn wielkiego Marcelo Barbero pracował dla protegowanego Barbero, Arcángela Fernándeza, przez całą swoją karierę. Instrument ten powstał w latach 60. XX wieku, kiedy to, jak twierdzi wielu, Arcángel stworzył swoje najwspanialsze flamenco – a Marcelo Hijo pracowałby przy sąsiednim warsztacie, budując ten z tych samych materiałów, według tego samego projektu, zgodnie ze specyfikacją i aprobatą mistrza. To w zasadzie Arcángel z lat 60., zbudowany przez syna najwybitniejszego budowniczego flamenco wszech czasów.

Dźwięk i stan

Wszystko jest oryginalne. Nie ma żadnych pęknięć. A brzmienie! Potężny bas na tle skwierczących, wystających wysokich tonów flamenco. Grywalność jest również znakomita. To archetypowa gitara flamenco w idealnym stanie dla kolekcjonera, gitarzysty lub entuzjasty.

Marcelo Barbero Hijo: Trenowany przez Arcángela Fernándeza

Marcelo Barbero Hijo (ok. 1944–1946 do 2007) był jedynym synem legendarnego madryckiego lutnika flamenco, Marcelo Barbero . Był jeszcze chłopcem, gdy ojciec zmarł w 1956 roku, więc nigdy z nim nie współpracował; zamiast tego został przyjęty i wyszkolony przez jedynego ucznia i następcę ojca, Arcángela Fernándeza , który był dla niego zarówno ojcem, jak i mistrzem, przekazując mu wszystko, czego nauczył się od starszego Barbero.

Gitary „Para Casa Arcángel Fernández”

Marcelo Hijo spędził całą swoją karierę u boku Arcángela w jego warsztacie w madryckiej dzielnicy Lavapiés, zaledwie kilka przecznic od starego sklepu ojca. Jego gitary noszą etykietę z napisem „Construida por Marcelo Barbero (Hijo) para casa Arcángel Fernández” – zbudowane przez Marcelo Barbero (syna) dla domu Arcángela Fernándeza – i są zgodne z planami, drewnem i standardami gitar, które Arcángel budował równolegle: lekkie, szybkie i potężne flamenco, a także kilka klasycznych, w wielkiej tradycji Barbero.