1988 Manuel Contreras „Double Top” CD/CSAR
| Rok | 1988 |
| Płyta wierzchnia | Cedar |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | Lacquer |
| Kraj | Spain |
| Luthier | Manuel Contreras |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
To gitara klasyczna koncertowa Manuel Contreras „Double Top” z 1988 roku, wykonana z cedru i palisandru CSA, pochodząca z warsztatu przy Calle Mayor.
Najbardziej znany projekt Manuel Contreras
Manuel Contreras spędził początek lat 70. XX wieku poszukując większej projekcji dźwięku bez rezygnowania z walorów brzmieniowych swoich gitar. Jego rozwiązaniem, zaprezentowanym w 1974 roku, było wyłożenie wewnętrznej strony płyty tylnej z palisandru drugą „tapą” z drewna rezonansowego – w tym przypadku cedrowego – łącząc twarde drewno z bardziej elastycznym. Romero byli jednymi z pierwszych, którzy zastosowali tę metodę.
Ton i odczucie
Głośny i żywy, o skupionym, bogatym i ekspresyjnym brzmieniu Madrytu, sprawia dużo frajdy z gry, a mechanizm i ustawienie są wygodne.
Z kolekcji Raccosta
Nabyliśmy tę gitarę z wyjątkowej kolekcji Raccosta we Włoszech. Jest w stanie gotowym do koncertu, bez uszkodzeń i napraw.
Tło
Manuel Contreras I: Od stolarza do madryckiego lutnika
Manuel Contreras Sr. (1928–1994), pochodzący z Madrytu, w bardzo młodym wieku zdobył doskonałe umiejętności stolarskie, co zaowocowało rozwijającą się karierą stolarza. Jego umiejętności stolarskie zwróciły uwagę José Ramíreza III, który zaprosił go do pracy w swoim warsztacie w 1959 roku. W ciągu trzech lat rozwinął swoje umiejętności na tyle, że w 1962 roku założył własną pracownię lutniczą w Madrycie, przy Calle Mayor 80. Niemal od samego początku Contreras zyskał reputację jednego z najbardziej kreatywnych i pomysłowych lutników w Hiszpanii. Jego najbardziej znanym dziełem jest prawdopodobnie model „Double Top”, zaprezentowany w 1974 roku, w którym wykorzystano płytę rezonansową laminowaną po wewnętrznej stronie tylnej części instrumentu – model, który od początku był chętnie używany przez wielu czołowych lutników, w szczególności przez wszystkich członków kwartetu Romero . Jego najbardziej sensacyjnym projektem jest prawdopodobnie model „Carlevaro” z 1983 r., zbudowany we współpracy z urugwajskim gitarzystą Ablem Carlevaro. Nie miał on talii po stronie basowej ani otworu rezonansowego w płycie rezonansowej.
Manuel Contreras II i model „10. rocznicy”
Po śmierci Manuela Seniora w 1994 roku, jego syn Manuel Contreras II (1957–2011) – urodzony jako Pablo Manuel Contreras i znany wszystkim jako „Pablo” – który nauczył się rzemiosła pracując razem z ojcem i został zawodowym lutnikiem w 1986 roku, kontynuował rodzinną tradycję z tym samym innowacyjnym duchem. Ojciec i syn wspólnie opracowali rezonator – drugą tylną część, która oddziela korpus gitary od grającego – a Pablo wbudował go w gitarę w swoim modelu „10º Aniversario” („10. rocznica”) z 1998 roku, który wygrał Convocatoria Internacional de Guitarras Joaquín Rodrigo w Aranjuez 17 listopada 2000 roku.
Warsztat Contreras dzisiaj
Pablo zmarł w styczniu 2011 roku. José Antonio Lagunar, który dołączył do warsztatu w 1984 roku i był jego głównym rzemieślnikiem od 1995 roku, zarządzał budynkiem przez kilka lat, a na jego etykietach widniał napis „Luthier J. Antonio Lagunar – Sucesor de la tradición”. Historyczny warsztat przy Calle Mayor 80 został zamknięty, a warsztat Contreras działa do dziś przy Calle Segovia 57 w Madrycie, pod kierownictwem Victorii Velasco – profesor w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Madrycie, która prowadziła warsztat od 1989 roku – a Marina Contreras kontynuuje rodzinną tradycję lutniczą.
Contreras w magazynie Orfeo
Wiosenny numer magazynu Orfeo (nr 3) z 2014 roku, zatytułowany „Dziedzictwo Contreras”, opowiada historię warsztatu i jego innowacji, a także zawiera wywiad z Pepe Romero na temat jego przyjaźni z Manuelem i Pablem. Można go przeczytać online lub znaleźć w wydaniu drukowanym numerów 1–5.



