1993 Abel García (nadzorowany przez José Romanillos) „1912 Manuel Ramírez ex Segovia” SP/IN

Ta gitara klasyczna Abel García z 1993 r. ma płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z palisandru indyjskiego. Jest wzorowana na gitarze Manuela Ramíreza z 1912 r., którą wykonał Andrés Segovia. Została zbudowana w Kordobie w Hiszpanii latem 1993 r. podczas Festiwalu Gitarowego w Kordobie pod nadzorem José Luisa Romanillosa .

Rzadka gitara Romanillos Masterclass z Kordoby

Z pewnością nie widujemy takich instrumentów zbyt często – to prawdziwa rzadkość! Został zbudowany w Kordobie w Hiszpanii przez jednego z czołowych meksykańskich lutników – Abela Garcíę – pod kierunkiem i nadzorem nieżyjącego już José Luisa Romanillosa, podczas jednego z jego słynnych kursów mistrzowskich, które zainspirowały całe pokolenie młodszych lutników, z których wielu stało się dziś czołowymi lutnikami.

Wzorowany na Manuelu Ramírezie z Segowii z 1912 roku

Instrument ten wzorowany jest na słynnym instrumencieManuela Ramíreza z 1912 r. (zbudowanym przez Santosa Hernándeza ), na którym Andrés Segovia grał przez pierwsze 25 lat swojej kariery. Jest to jeden z najbardziej kultowych instrumentów w historii, którego oryginał można obecnie oglądać w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.

Dźwięk i stan

Gitara była wielokrotnie grana – co widać po (nienagannym) zużyciu całej powierzchni. Brzmi tak samo – jest bardzo otwarta, luźna i dobrze zagrana, o bogatym i ciepłym brzmieniu, o bardzo teksturowanej i aksamitnej barwie, z dużą głośnością i klarownością. Jest również w doskonałym stanie technicznym i gotowym do gry – poza wspomnianymi już estetycznymi śladami zużycia, ma jedno naprawione pęknięcie na płycie rezonansowej (połączone i wzmocnione od wewnątrz dwoma klinami) oraz pęknięcie klejone na podstrunnicy.

Migawka z historii wytwarzania gitar w XX wieku

Abel od lat przyjaźni się z rodziną Romero, która grała na jego instrumentach i promowała je wśród swoich uczniów jako doskonałą ofertę na profesjonalnie wykonaną gitarę koncertową. Ta konkretna gitara to jednak prawdziwa gratka – gitary zbudowane w ramach tych historycznych warsztatów mistrzowskich Romanillos rzadko pojawiają się w tak cennych miejscach. Etykieta jest sygnowana zarówno przez Abela Garcíę, jak i José Romanillosa, co czyni ją wyjątkową, jedyną w swoim rodzaju gitarą, będącą migawką z bardzo ważnej części historii lutnictwa XX wieku.

Abel García: Mistrz budownictwa z Paracho w Meksyku

Abel García jest jednym z najbardziej cenionych współczesnych lutników z Paracho, małego miasteczka w meksykańskim stanie Michoacán, które od pokoleń jest sercem meksykańskiego lutnictwa. Jego prace zostały zaprezentowane w 20. numerze magazynu Orfeo, poświęconym lutnikom z Paracho.

Studia z José Luisem Romanillosem

Abel brał udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez José Luisa Romanillosa , w tym w kursie odbywającym się w Kordobie w Hiszpanii latem 1993 r. Było to doświadczenie kształtujące całe pokolenie lutników, którzy później stali się czołowymi lutnikami.

Przyjaciel rodziny Romero

Gitary Abela są dobrze znane rodzinie Romero. Pepe Romero i Angel Romero posiadali i grali na gitarach Abela Garcíi podczas koncertów, a rodzina polecała jego instrumenty swoim uczniom jako gitary koncertowe o doskonałym stosunku jakości do ceny. W ramach jednego zlecenia Abel mógł obejrzeć i zmierzyć gitarę Antonio de Torresa z 1856 roku należącą do Pepe w jego domu i zbudować dla niego gitarę na jej podstawie.