2002 Géza Burghardt „Grand Concert – dedykowana J.L. Romanillosowi” SP/CSAR

Gitara klasyczna „Grand Concert”Gézy Burghardta z 2002 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA. Została wykonana w Vancouver w Kanadzie jako osobisty hołd dla hiszpańskiego mistrza, który nadał kształt jego twórczości.

Zbudowany na 70. urodziny José Romanillosa

Ta gitara jest wyjątkowa, ponieważ została zbudowana z okazji 70. urodzin José Romanillosa , które Géza obchodził w Sigüenzy w Hiszpanii – a Pepe Romero Sr. zagrał na tej właśnie gitarze na tym przyjęciu! Wewnątrz, na języku pięty, znajduje się srebrna tabliczka grawerowana przez lokalnego złotnika w pobliżu warsztatu Gézy w Vancouver. Napis brzmi: „Para Maestro José Romanillos – Mis agradecimientos por vuestra gran influencia e inspiración – Géza Burghardt” („Maestro José Romanillosowi – dziękuję za jego wielki wpływ i inspirację”). Tabliczka wyraża zarówno jego podziw dla wkładu Romanillosa w kulturę gitary klasycznej, jak i ich długoletnią przyjaźń, która rozpoczęła się w Budapeszcie w 1983 roku.

Rozeta i wykonanie

Podobnie jak w przypadku innych gitar z serii „Grand Concert”, mozaika rozety nawiązuje do gitary „Cumbre” (FE 08) Antonia de Torresa : szachownicowy wzór przeplatany inkrustacjami z masy perłowej. Wysokiej jakości materiały i eleganckie wzornictwo charakteryzują cały instrument.

Dźwięk, stan i wideo

Brzmienie jest soczyste i gładkie, z tą luźną, zrelaksowaną, dograną jakością – ciepłe soprany i pulchne basy. Gitara jest w doskonałym stanie jak na swój wiek: bez pęknięć, uszkodzeń ani napraw, jedynie drobne przetarcia na wykończeniu. Na powyższym filmie Luigi Attademo gra na Burghardt z 2002 roku Etiudę nr 8 Heitora Villi-Lobosa. Wspaniała gitara pod każdym względem – i z tak wzruszającą historią.

Géza Burghardt: Z Budapesztu do Vancouver

Géza Burghardt jest czołowym budowniczym tradycyjnych gitar klasycznych, jaki pojawił się na Węgrzech. Nauczył się obróbki drewna wyłącznie ręcznie, ucząc się modelarstwa w wieku czternastu lat, a następnie budował łodzie – kadłuby łodzi wyścigowych, kajaki i kanadyjki – zanim zajął się gitarą. Uzyskał certyfikat mistrzowski w Budapeszcie w 1981 roku i w tym samym roku otworzył tam własny warsztat.

Wpływ José Romanillosa

W 1983 roku Géza poznał José Romanillosa w Budapeszcie, co zapoczątkowało przyjaźń i wpływ, który trwał przez dziesięciolecia. Jego gitary nawiązują do hiszpańskiej tradycji Antonia de Torresa i Romanillosa: gryf łączy się z główką za pomocą wpustu V-joint wycinanego ręcznie, każda rozeta jest wykonywana indywidualnie, a każda gitara jest polerowana na wysoki połysk, a nie natryskowo – jego polerowanie na wysoki połysk jest uważane za jedno z najlepszych w Kolumbii Brytyjskiej.

Warsztat na wyspie Granville

W 1984 roku Géza i jego żona Tini opuścili Węgry i po około czterech latach spędzonych w austriackim obozie dla imigrantów przybyli do Vancouver w Kanadzie w kwietniu 1988 roku. Początkowo prowadził warsztat naprawy strun w Ward Music, a w połowie lat 90. otworzył własny warsztat na wyspie Granville. Oprócz gitar klasycznych, budował skrzypce, wiolonczele i kontrabasy, restaurował instrumenty dla Vancouver Symphony Orchestra i był mentorem kilku tamtejszych lutników.