2004 Simon Marty SP/CSAR
| Rok | 2004 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish Top |
| Kraj | Australia |
| Luthier | Simon Marty |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Prezentowana gitara klasyczna Simona Marty’ego z 2004 roku, ze świerku i palisandru CSA, z regulowanym prętem w gryfie, to niezawodna gitara koncertowa dla muzyków koncertujących w trasach.
Stworzona na trasy koncertowe
Wyposażona w mechaniki Gilbert i regulowany pręt w gryfie, z płytą rezonansową wykończoną politurą szelakową (dno i boczki są lakierowane), to solidna, niezawodna gitara koncertowa dla muzyków stale w trasie.
Stan
Gitara jest w doskonałym stanie, z ledwie widocznymi śladami gry, bez uszkodzeń i napraw. W nagraniu wideo powyżej Mircea Gogoncea wykonuje na niej „Mariner’s Tale: Toccata” (Ashley Lucero).
Tło
Simon Marty: nauka i brzmienie
Simon Marty to jeden z najbardziej poszukiwanych lutników, jacy wyszli ze szkoły australijskiej w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. W odróżnieniu od wielu innych twórców z antypodów Marty, podchodząc do sztuki budowy gitary i kształtowania brzmienia, wysuwa na pierwszy plan solidne przygotowanie naukowe (ma doktorat z elektrotechniki, a także ukończone studia z fizyki i matematyki). Buduje od 1982 roku i pracuje w Sydney.
Brzmienie Marty’ego
Po latach badań, częściowo finansowanych z grantów rządu australijskiego, Marty dopracował swoją konstrukcję tak, że jego instrumenty dają ogromny wolumen, z mocnymi sopranami, potężnymi basami i ogólnie pełnym, gęstym brzmieniem. Zamiast kratownicy jego płyty mają użebrowanie promieniste, rozchodzące się wachlarzowo od mostka. Do nielicznego grona koncertujących artystów grających na gitarach Marty’ego należą Alieksey Vianna, Marco Tamayo, Anabel Montesinos, Karin Schaupp, Irina Kulikova, Jérémy Jouve i Slava Grigoryan.

