2009 Sergio Tezanos CD/AR

Gitara klasyczna Sergio Tezanosa z 2009 roku, wykonana z cedru i palisandru afrykańskiego, pochodzi z Madrytu w Hiszpanii. Została wykonana przez siostrzeńca i wieloletniego współpracownika Mariano Tezanosa w jego warsztacie.

Cedr, palisander afrykański i drobna intarsja

Zbudowana w typowym dla Madrytu stylu, gitara ta charakteryzuje się konstrukcją i wyczuciem, wykorzystano w niej wyjątkowe materiały, a jej ozdobą są misterne inkrustacje rozety i faktury.

Dźwięk i stan

Jej brzmienie jest potężne, serdeczne i pełne, a jednocześnie bardzo zrównoważone i czyste, i mocno przywodzi na myśl znakomite gitary Bernabé z lat 80. i 90. Gra się na niej i brzmi fantastycznie, a mimo że jest to gitara używana, nosi jedynie niewielkie ślady użytkowania na wierzchniej warstwie instrumentu, poza tym jest w doskonałym stanie.

Trzy generacje gitar Tezanos w Madrycie

Nazwa Tezanos w hiszpańskim lutnictwie sięga czasów Mariano Tezanosa, szanowanego lutnika z madryckiej szkoły w latach 50. XX wieku, który w małym warsztacie w swoim domu budował gitary dla znanych muzyków koncertowych. Jego syn, Mariano Tezanos Castro, urodził się w Madrycie w 1949 roku. Po ukończeniu studiów w 1963 roku rozpoczął pracę u José Ramíreza III , początkowo jako praktykant, a w 1984 roku rozpoczął budowę własnych instrumentów w warsztacie Ramíreza, sygnowanych „MTC nr 10”.

Tezanos-Pérez i model „Maestro”.

W 1991 roku Mariano połączył siły z innym weteranem Ramíreza, Teodoro Pérezem , i obaj wspólnie budowali gitary pod nazwą „Tezanos-Pérez”. W kwietniu 2005 roku rozstali się w przyjacielskich stosunkach i każdy z nich założył własny sklep. Pracując pod własnym nazwiskiem przy Calle Vicente Camarón 19 w Madrycie, Mariano zbudował swój model „Maestro”, nawiązując do wielkiej, potężnej tradycji madryckiej, której nauczył się w Ramírez.

Sergio Tezanos: Trzecie pokolenie

Sergio Tezanos, bratanek Mariano i wnuk pierwszego Mariano, pracował u boku swojego wuja od 1995 roku. Kontynuował produkcję gitar pod własną marką pod tym samym adresem co Vicente Camarón, opracowując własne modele, które były eksportowane do takich krajów jak Japonia i Stany Zjednoczone.