2010 Sergio Tezanos SP/MP

Ta gitara klasyczna Sergio Tezanos z 2010 r. wykonana jest ze świerku i klonu i została wykonana ręcznie w Madrycie w Hiszpanii przez wnuka madryckiego lutnika z tej samej rodziny, który w latach 50. XX wieku zajmował się tym samym rodzajem gitary.

Tył i boki z klonu, budowa w Madrycie

Wykonany w typowym dla Madrytu stylu, charakteryzuje się konstrukcją i wyczuciem, a także efektownymi materiałami – klonem na bokach i tyle – oraz dyskretnymi, eleganckimi intarsjami.

Dźwięk i grywalność

Brzmienie jest potężne, pełne i soczyste, a jednocześnie zrównoważone i klarowne, nawiązując w szczególności do znakomitych gitar Bernabé z lat 80. i 90. Gitara gra i brzmi fantastycznie, z gładkim, smukłym gryfem, który dobrze leży w dłoni. Chociaż jest to gitara używana, jest w stanie jak nowa, praktycznie bez śladów zużycia na wykończeniu.

Trzy generacje gitar Tezanos w Madrycie

Nazwa Tezanos w hiszpańskim lutnictwie sięga czasów Mariano Tezanosa, szanowanego lutnika z madryckiej szkoły w latach 50. XX wieku, który w małym warsztacie w swoim domu budował gitary dla znanych muzyków koncertowych. Jego syn, Mariano Tezanos Castro, urodził się w Madrycie w 1949 roku. Po ukończeniu studiów w 1963 roku rozpoczął pracę u José Ramíreza III , początkowo jako praktykant, a w 1984 roku rozpoczął budowę własnych instrumentów w warsztacie Ramíreza, sygnowanych „MTC nr 10”.

Tezanos-Pérez i model „Maestro”.

W 1991 roku Mariano połączył siły z innym weteranem Ramíreza, Teodoro Pérezem , i obaj wspólnie budowali gitary pod nazwą „Tezanos-Pérez”. W kwietniu 2005 roku rozstali się w przyjacielskich stosunkach i każdy z nich założył własny sklep. Pracując pod własnym nazwiskiem przy Calle Vicente Camarón 19 w Madrycie, Mariano zbudował swój model „Maestro”, nawiązując do wielkiej, potężnej tradycji madryckiej, której nauczył się w Ramírez.

Sergio Tezanos: Trzecie pokolenie

Sergio Tezanos, bratanek Mariano i wnuk pierwszego Mariano, pracował u boku swojego wuja od 1995 roku. Kontynuował produkcję gitar pod własną marką pod tym samym adresem co Vicente Camarón, opracowując własne modele, które były eksportowane do takich krajów jak Japonia i Stany Zjednoczone.