2013 Antonio Marín Montero CD/IN

Gitara klasyczna Antonio Marín Montero z 2013 roku, wykonana z cedru i palisandru indyjskiego, pochodzi z Granady w Hiszpanii. Jest to jedna z trzech niemal identycznych gitar zbudowanych dla Pepe i Celina Romero oraz Vicente Coves, a także jedna dedykowana Vicentemu.

Komisja dla zatoczek Romeros i Vicente

W 2013 roku Antonio Marín zrealizował zlecenie zbudowania grupy trzech specjalnych modeli w jednej partii. Trzy gitary były przeznaczone dla Pepe i Celina Romero oraz ich przyjaciela Vicente Covesa (który nagrywał dla NAXOS, w tym współpracował z Pepe Romero). Wszystkie trzy gitary miały być „prawie” identyczne – płyty wierzchnie z cedru, tył i boki z palisandru indyjskiego, ożebrowanie Miguela Rodrígueza (nie w stylu „Bouchet”, który zazwyczaj stosuje Marín). Powodem, dla którego są „prawie” identyczne, jest długość strun gitary Celina wynosząca 650 mm – Pepe i Vicente wybrali 660 mm. Poza tym gitary zostały zbudowane identycznie. To jest gitara (jak wskazano na etykiecie) dedykowana Vicente Covesowi.

Dźwięk i grywalność

Zbudowana w stylu Rodrígueza, gitara ma zauważalnie większą moc w porównaniu z innymi gitarami Marín, na których graliśmy. Samo brzmienie jest bardzo bogate i ciemne, z bardzo tajemniczym, typowo hiszpańskim charakterem. Chociaż gitary Marín słyną z bardzo szybkiego ataku, ta jest niezwykle responsywna, nawet jak na standardy Marína. Gryf jest bardzo wygodny i gra się na nim łatwo. Ogólnie rzecz biorąc, to fantastyczna gitara, z całą pewnością, z ciekawą historią.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 8 – Szkoła w Granadzie

Antonio Marín Montero: Założyciel Nowoczesnej Szkoły w Granadzie

Antonio Marín Montero (ur. 1933) jest uważany za twórcę współczesnej szkoły w Granadzie – wielu budowniczych z całego świata przybyło do Granady, aby pracować i uczyć się od tego wybitnego twórcy. Urodzony w Granadzie, zaczynał jako stolarz w lokalnych warsztatach stolarskich i intarsjarskich, między innymi w warsztatach Francisco Moyi i Recaredo Veredasa; w 1957 roku dołączył do warsztatu mistrza Péreza, a w 1959 roku, za radą ojca, udał się do Eduardo Ferrera przy Cuesta de Gomérez, obok Alhambry. Wraz z Manuelem Lópezem Bellido prowadził następnie warsztat „Montero-Bellido”, w którym kształciło się całe pokolenie stolarzy z Granady.

Marín „Bouchet” i życie pełne ikonicznych gitar

Jego związek zRobertem Bouchetem jest legendarny: obaj zaprzyjaźnili się po wizycie Antonia u paryskiego mistrza w 1977 roku, a ich współpraca zaowocowała modelem znanym jako „Bouchet” Marína, z elementami konstrukcyjnymi i wzorniczymi – w tym słynną poprzeczną klamrą przechodzącą pod mostkiem – które wyraźnie świadczą o wpływie Boucheta. Przez dekady budował jedne z najbardziej kultowych gitar klasycznych i flamenco szkoły z Grenady, pracując u boku swojego bratanka José Marína Plazuelo i José Gonzáleza Lópeza, aż do przejścia na emeryturę w 2024 roku i zamknięcia warsztatu. Konkurs Budowy Gitar im. Antonio Marína Montero , odbywający się w Grenadzie od 2017 roku, nosi jego imię.