2015 Federico Sheppard "Camino Dos Bocas" SP/AR

Klasyczna gitara „Camino Dos Bocas” z 2015 r. autorstwa Federico Shepparda , z płytą wierzchnią ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru afrykańskiego – gitara z dwoma otworami rezonansowymi, wzorowana na Francisco Simplicio, oznaczona na etykiecie numerem „59”.

W powyższych filmach Pavel Steidl gra Gigue i Courante Losy’ego oraz „Sarabande” Červenki, Laura Mazón Franqui gra „Hika” Brouwera, „Odeon” Daniela Rodrígueza Nazaretha, „Gavota al Estilo Antiguo” Sondre’a Høymera Barriosa oraz „Late at Night” Svena Lundestada i „Late at Night” Svena Lundestada i Sergio Assada „Farewell” grane są dla Elite Guitarist – wszystko na tej gitarze.

Dwa otwory rezonansowe, według Simplicio

Dwa otwory rezonansowe – „dos bocas” – flankują nieco dłuższą podstrunnicę z pełnym dwudziestym progiem. Projekt pochodzi od Francisco Simplicio , który zbudował kilka gitar w latach 20. i na początku lat 30. XX wieku, a Federico zawsze miał pod ręką zarówno standardową gitarę Simplicio, jak i „Dos Bocas”. Chociaż na etykiecie widnieje rok 2015, gitara ta pozostała w jego warsztacie i była używana podczas kręcenia filmów – w tym podczas występów Pavla Steidla w „Hiszpańskiej Kaplicy Sykstyńskiej” – zanim poprawił wykończenie i wysłał ją do nas.

Liczba 59

Należy do serii, którą stworzył w 59. roku życia, stąd liczba „59” na etykiecie: Barrios, Esteso, Carulli i wielu innych zmarło w wieku 59 lat. Rzeźba głowy pochodzi ze słynnego zamku templariuszy w Ponferradzie – oczywiście na Camino.

Dźwięk

Instrument ten, zbudowany z drewna pochodzącego z długiego okresu leżakowania, ma śpiewny, mroczny i tajemniczy głos hiszpańskich szkół z początku XX wieku.

Federico Sheppard: lutnik i stypendysta Barriosa

Federico Sheppard urodził się w Mexico City w 1955 roku i dorastał w Pittsburghu. Geolog, a później chiropraktyk medycyny sportowej, konstruuje gitary od końca lat 70. XX wieku. Obecnie dzieli swój czas między Green Bay w stanie Wisconsin a Carrión de los Condes w północnej Hiszpanii, gdzie jego warsztat mieści się w tysiącletnim kościele, będącym jednocześnie szkołą gitarową i salą koncertową; tam założył Asociación Caminoartes. Pisze i prowadzi wykłady dla Guild of American Luthiers, a jedna z jego gitar znajduje się w książce Sheldona Urlika „A Collection of Fine Spanish Guitars”.

Gitary Barrios i Camino

Od 2005 roku Federico studiował życie i gitary Agustína Barriosa Mangoré . Widział i mierzył sześć głównych gitar koncertowych, na których grał Barrios – dwie Simplicios, „Morant”, José Ramírez I, Sanfeliu i Esteso – i buduje ich repliki, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne. Jego gitary „Camino” czerpią ze sztuki i kultury pielgrzymkowej Camino de Santiago, która przebiega obok jego hiszpańskiego warsztatu.