2017 Michael Thames nr 957 „La Leona” SP/CO

Ta gitara klasyczna Michael Thames nr 957 „La Leona” z 2017 roku, wykonana ze świerku i cocobolo, nawiązuje do jednej z najsłynniejszych gitar, jakie zbudował Antonio de Torres – „La Leona”, FE 04, z 1856 roku.

Wariacja na temat „La Leona”

Thames budował wariacje na temat „La Leona”, które różnią się od oryginału głównie materiałami (oryginał ma dno i boczki z cyprysu) i sposobem strojenia (oryginał ma kołki). Ten egzemplarz ma 30-letnią świerkową płytę wierzchnią, efektowne dno i boczki z cocobolo z kontrastującymi smugami bielu oraz klucze Gotoh. Thames zaprojektował też mostek wzorowany na oryginale, z regulowanym siodełkiem ukrytym pod blokiem mocowania strun. Etykieta nosi numer 957 i datę 2017.

Mosiężny tornavoz

Podobnie jak oryginał ma mosiężny tornavoz, który pogłębia rezonans korpusu we wszystkich rejestrach – najbardziej odczuwalnie w basach – i dodaje blasku sopranom. Na nagraniu wideo powyżej Goran Krivokapić gra na niej „Gran Vals” Tárregi.

Michael Thames: pół wieku gitar w Nowym Meksyku

Amerykański lutnik Michael Thames budował gitary w Nowym Meksyku przez ponad pół wieku – najpierw pod szyldem „The Land of Enchantment”, potem w Taos, a od połowy pierwszej dekady XXI wieku w Santa Fe – i do 2018 roku wykonał ponad 1000 instrumentów. Jego numerowane etykiety noszą herb rodowy i podpis. Niedawno przeszedł na emeryturę i mieszka obecnie w Tajlandii.

Repliki historyczne i projekty eksperymentalne

Thames budował bardzo różnorodne instrumenty: tradycyjne gitary koncertowe i gitary flamenco, modele historyczne nawiązujące do instrumentów, które tworzyli René Lacote i Antonio de Torres, a także własne konstrukcje eksperymentalne, na przykład gitary z tornavozem z mosiądzu lub włókna węglowego. Za najważniejszą cechę wielkiej gitary uważał atak i łatwość odpowiedzi, a jego instrumenty słyną z dużego, mocnego i soczystego brzmienia.