2021 Valerio Licari "Albayzín" SP/IN

To fantastyczna gitara Valerio Licari, obecnie mieszkającego w Turynie we Włoszech. Choć jej budowa jest całkowicie „hiszpańska”, szczegóły estetyczne tej gitary zaczerpnięto z włoskich korzeni Valerio. „Cattedrale di Santa Maria del Fiore” we Florencji w szczególny sposób wpłynęła na motywy dekoracyjne w rozecie i bloku łącznikowym (co Valerio nazywa swoim „florenckim projektem”, który wykorzystuje klon, jawor i palisander), nadając gitarze bardzo satysfakcjonujący „architektoniczny” wygląd. Użyte materiały to włoski świerk na wierzch, w połączeniu z pięknie ciętym ćwiartkami indyjskim palisandrem z tyłu i bokach, szyjka z honduraskiego cedru (z wewnętrznym wzmocnieniem z włókna węglowego), podstrunnica z hebanu z 20 progami oraz siodełkiem i nakrętką z kości. Gitara jest również wyposażona w podłokietnik na dolnej części (strona basowa) dla większego komfortu. Gitara jest starannie polerowana na francusko. Ponieważ Valerio zbudował ją z tradycyjnym 5-taktowym usztywnieniem wachlarzowym inspirowanym przez Antonio Marina Montero, z miłością nazwał tę gitarę „Albayzín” jako hołd dla swoich korzeni gitarowych w Grenadzie w Hiszpanii. Gitara ma solidne, bogate brzmienie — dość ciepłe jak na świerk, ale zachowujące doskonałą przejrzystość i równowagę we wszystkich rejestrach. Na jego instrumentach grali przede wszystkim Andrea de Vitis i Pat Metheny, żeby wymienić kilku najlepszych gitarzystów. Choć używana, ta gitara jest w doskonałym stanie, niemal bez śladów wcześniejszego użytkowania.

Valerio Licari urodził się w Rzymie we Włoszech w 1981 roku. Jako nastolatek rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej, ale później nauczył się grać w innych stylach, w tym akustycznym fingerstyle, bluesie i ragtime, a ostatecznie zaczął nawet brać lekcje gry na skrzypcach. Jego praca naukowa była całkowicie skupiona na muzyce, w tym na etnomuzykologii, sztuce muzycznej i występach. Zapisał się nawet do Międzynarodowej Szkoły Lutniczej „Antonio Stradivari” w Cremonie i odbył staż w zakresie wyrobu smyczków, ostatecznie otrzymując dyplom tej szanowanej instytucji. W 2012 roku, po sześciu miesiącach pracy jako kierownik produkcji drewna gitarowego w Tonewood International w Cremonie, przeprowadził się do Malagi w Hiszpanii na sześciomiesięczny staż u lutnika Daniele Chiesy. W tym czasie zdecydował się osiedlić w Hiszpanii - aby głębiej zgłębić tradycyjne metody wytwarzania gitar klasycznych i flamenco. Założył swój warsztat w Granadzie, gdzie pozostał do końca 2019 roku, kiedy to postanowił wrócić do swojego kraju ojczystego, Włoch. Obecnie mieszka w Turynie, gdzie również wykłada w Accademia Liuteria Piamontese San Filippo, szkole kształcącej w zakresie budowy instrumentów muzycznych.