2026 Andy Culpepper "15th Anniversary" SP/CSAR

Ta gitara klasycznaAndy'ego Culpeppera z 2026 r. z płytą wierzchnią z postarzanego świerku szwajcarskiego oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wykonana ręcznie w Ithace w stanie Nowy Jork – nr 174 na wytwórni Andy'ego, zbudowana dla uczczenia 15 lat jego kariery w tworzeniu gitar.

Świętujemy 15 lat tworzenia gitar

Aby uczcić 15 lat tworzenia gitar, Andy wyciągnął swoje najlepsze materiały, w tym wspaniały zestaw palisandru CSA na boki i tył oraz postarzany szwajcarski top. Stworzył również unikalną rozetę (i inkrustację tie-block) z kolażem mozaikowych wzorów, które pojawiły się na różnych gitarach, które stworzył w ciągu ostatnich 15 lat. Gratulujemy Andy'emu tak długiej drogi – z niecierpliwością czekamy na kolejne 15 lat z jego instrumentami!

Brzmienie gitary klasycznej koncertowej zakorzenione w tradycji hiszpańskiej

Ta gitara ma korzenie w tradycyjnym hiszpańskim designie, a jej brzmienie zostało stworzone z myślą o zadowoleniu współczesnego gitarzysty koncertowego. Oferuje mnóstwo mocy, klarowności, otwartości i separacji, by wypełnić salę koncertową, a jednocześnie piękny dźwięk, który sprawia, że trudno się od niej oderwać. Jest głośna i przenikliwa, ale nie dudniąca, a przy tym ma świetny sustain i bogatą, ale kontrolowaną zawartość alikwotów. Gitary Andy'ego są bardzo uniwersalne i pasują praktycznie do każdego stylu gry, więc chociaż ta gitara została zaprojektowana jako klasyczna, to pod dużym obciążeniem brzmi równie dobrze jako flamenco. Ma lekkie brzmienie, z potężnym, wybuchowym atakiem, po którym następuje bogate brzmienie z mocnymi alikwotami w każdej nucie. Ogólnie rzecz biorąc, jest to doskonały i dobrze wykonany instrument koncertowy, niezależnie od standardów.

Andy Culpepper: Muzyk, który został gitarzystą

Andy Culpepper dorastał w muzycznej rodzinie i zaczął grać na gitarze klasycznej jako nastolatek, a później zainteresował się flamenco – studiował flamenco nawet w Hiszpanii i od tamtej pory sporo koncertuje: solo, akompaniując i tańcząc. Jak w przypadku wielu lutników, pierwszą gitarą Andy'ego był instrument, na którym grał sam, ale po tym, jak pokazał ją wszystkim, zaczął otrzymywać zamówienia i ostatecznie postanowił zostać lutnikiem na pełen etat. Jego gitary to prawdziwy instrument „dla muzyków”, bardzo łatwy w grze i reagujący zarówno na lewą, jak i prawą rękę.

Szkolenie z Richardem Coggerem w Ithace w stanie Nowy Jork

Andy studiował pod okiem Richarda Coggera, lutnika specjalizującego się w gitarach klasycznych i flamenco, w Ithace w stanie Nowy Jork. Andy dzielił z nim przestrzeń roboczą przez kilka lat, zanim założył własny warsztat w Ithace, w którym pracuje do dziś. Buduje gitary zarówno klasyczne, jak i flamenco, a GSI jest jedynym dealerem w USA, który oferuje jego instrumenty. Przeczytaj nasz wywiad z Andym .

Torres i system usztywnień „Open Bar”

Andy uważa, że najlepsze gitary wciąż wzorowane są na projektach i pomysłach Antonia de Torresa (1817–1892) i podziwia Torresa za ciągłe eksperymentowanie z różnymi pomysłami. System usztywnienia „open bar”, w którym zewnętrzne wsporniki wachlarzowe przechodzą przez otwory w harmonicznych, jest kluczowym elementem konstrukcyjnym klasycznych gitar Andy'ego. Tworzy on niezwykle responsywne, czyste, równomierne i piękne brzmienie, które może otoczyć słuchacza swoistym „dźwiękiem przestrzennym” – to niezapomniane przeżycie, idealne do każdej sali koncertowej.

Wykonane ręcznie i wyłożone „na biało”

Andy preferuje tradycyjną metodę pracy – używa bardzo niewielu elektronarzędzi i w miarę możliwości pracuje ręcznie, aby uzyskać maksymalną kontrolę nad jakością pracy. Jego gitary są montowane poprzez połączenie gryfu z wierzchem, aby precyzyjnie określić linię środkową gitary. Ten element jest umieszczany wierzchem do dołu na solerze, czyli stole roboczym, boki są wsuwane w blok pięty i przyklejane do wierzchu za pomocą pojedynczych bloków kleju zwanych tentalonami, a na koniec montowany jest tył i zamykana skrzynka. Mostek jest przyklejany przed wykończeniem, ponieważ Andy lubi grać na wszystkich swoich gitarach „na biało” i dopracowywać brzmienie, szlifując wierzch, jeśli to konieczne. Cała gitara jest następnie polerowana szelakiem, nakładanym ręcznie tradycyjną muñecą, czyli podkładką z tkaniny.