2026 Jakob Biehler SP/CY

Wykonana przez niemieckiego lutnika Jakoba Biehlera , ta gitara „Flamenca Blanca” z 2026 r. z kołkami – świerkowym wierzchem, cyprysowym tyłem i bokami oraz akcentami z drewna wężowego – zdobyła pierwszą nagrodę w kategorii flamenco na dziewiątym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero , który odbył się w Granadzie w Hiszpanii w lipcu/sierpniu 2026 r. i oczywiście jesteśmy zachwyceni, że możemy zaprezentować tę gitarę.

Zainspirowany warsztatem flamenco Santosa Hernándeza z 1944 r.

Ta gitara jest wzorowana na gitarze flamenco z warsztatu wdowy po Santosie Hernándezie , ukończonej przez Marcelo Barbero w 1944 roku. Instrument ten należał dawniej do Fritza Obera , a podczas stażu w warsztacie Fritza i Johannesa Oberów w Monachium w 2021 roku, Jakob miał okazję szczegółowo go przestudiować i udokumentować. Dzięki swojemu pięknu, bezpośredniości i witalności wywarła na nim głębokie wrażenie i pozostaje najważniejszą inspiracją dla jego twórczości.

Cyprys i drzewo wężowe: hołd dla warsztatu Ober

Pracując z Johannesem w warsztacie Ober, Jakob zobaczył i zagrał na kilku różnych gitarach Ober. Jedna, która zrobiła na nim ogromne wrażenie, została wykonana z klonu i drewna wężowego. Od tamtej pory Jakob chciał spróbować połączenia cyprysu i drewna wężowego – patrząc na tę gitarę, można zauważyć, że jest ono hojnie wykorzystane w centralnym tylnym klinie, a także w wiązaniach i fornirze główki. Kiedy zdecydował się wziąć udział w konkursie w Granadzie, poczuł, że to właśnie ten moment. Ta gitara jest dedykowana Fritzowi i Johannesowi za wielką inspirację, jaką Jakob czerpał z ich pracy i czasu spędzonego w ich warsztacie.

Archetypowe brzmienie flamenco z połowy XX wieku

Wierna swojej inspiracji, ta gitara to dokładnie ten styl instrumentu, który dziś uważa się za „archetypową gitarę flamenco” – lekka jak piórko konstrukcja, potężne, niczym pocisk brzmienie, natychmiastowa reakcja i, co najważniejsze, soczyste, „soczyste”, po prostu piękne brzmienie. Jakob zachwycił jurorów w Granadzie swoją niezwykłą umiejętnością uchwycenia tak autentycznego ducha, feelingu, responsywności i charakteru tonalnego tego, co dziś uważamy za najdoskonalsze brzmienie flamenco z połowy XX wieku w jego historycznym zenicie.

Kołki Old-School

Podobnie jak wiele starych gitar, jest ona również wyposażona w oldschoolową główkę kołkową (kołki są „obrabiane maszynowo”, dzięki czemu są niezwykle łatwe w użyciu), co dodaje kolejny poziom staroświeckiego doświadczenia podczas gry na tej gitarze.

Dzieciństwo w otoczeniu rzemiosła

Jakob Biehler dorastał na niemieckiej wsi, otoczony rzemiosłem i sztuką. Jego ojciec jest ceramikiem, a warsztat ceramiczny jest jednym z najwcześniejszych wspomnień Jakoba. Jednym z jego dziadków był malarz Sepp Biehler (1907–1973); drugi był mechanikiem precyzyjnym z prawdziwym talentem do wynalazczości i naprawy najróżniejszych rzeczy. Oba te wpływy do dziś kształtują jego twórczość.

Szkolenie w Klingenthal i Markneukirchen

To jego nauczyciel gry na gitarze, lutnik Stefan Schottmüller, wprowadził Jakoba w świat budowy gitar – swoje pierwsze gitary elektryczne zbudował w 2011 roku i od tamtej pory Stefan pozostaje dla niego ważnym mentorem. Po rozpoczęciu kariery inżyniera mechanika w Instytucie Technologii w Karlsruhe, Jakob kształcił się w zakresie budowy instrumentów strunowych szarpanych w Klingenthal, gdzie uzyskał tytuł mistrza Niemiec w dziedzinie umiejętności, a następnie z wyróżnieniem uzyskał tytuł licencjata z budowy instrumentów muzycznych w Markneukirchen.

W międzyczasie pracował w warsztatach Stefana Schottmüllera, Angeli Waltner, Fritza i Johannesa Oberów oraz lutnika Güntera Marka, budując wszystko, od lutni barokowej po gitarę elektryczną. Dziś Jakob specjalizuje się w gitarach klasycznych i flamenco.

Tradycja i nauka

Jakob postrzega siebie jako twórcę narzędzi – gitary jako narzędzia estetyczne, które łączą funkcjonalność i piękno. Pracuje głównie narzędziami ręcznymi i starannie wyselekcjonowanym drewnem sezonowanym latami, montuje swoje gitary za pomocą gorącego kleju skórnego i wykańcza je politurą (szelakiem). Dla Jakoba tradycja nie jest dogmatem, lecz fundamentem współczesnego sposobu pracy: fascynuje go fakt, że niektóre materiały i techniki zachowały swoją wartość przez wieki i pod wieloma względami pozostają niedoścignione.

Jego twórczość czerpie z dwóch źródeł. Jednym z nich jest madrycka szkoła lutnicza –Manuel Ramírez , Santos Hernández i Marcelo Barbero . Drugim jest jego naukowe wykształcenie: akustyka muzyczna, materiałoznawstwo i inżynieria mechaniczna – wszystkie te dziedziny, podobnie jak badania nad instrumentami historycznymi, mają wpływ na jego twórczość. Ostatecznie jednak liczy się dla niego ukończona gitara – gra na niej, zrozumienie jej mocnych i słabych stron oraz wyciąganie wniosków z każdej z nich na przyszłość.

Pierwsza nagroda w Granadzie

W 2026 roku Jakob otrzymał pierwszą nagrodę za gitarę flamenco na prestiżowym dziewiątym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero , który odbył się w Granadzie w Hiszpanii na przełomie lipca i sierpnia 2026 roku.