2012 Michael Thames nr 829 SP/MP

Rok	2012
Płyta wierzchnia	Spruce
Tył i boki	Maple
Menzura	650 mm
Szerokość siodełka	52 mm
Wykończenie	French polish
Kraj	USA
Luthier	Michael Thames

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie

This guitar was donated to our Foundation

Elite Guitarist - "Scottish-Choro" by Heitor Villa-Lobos - Performance by Tomasz Fechner

Opis

Ta gitara klasyczna Michael Thames nr 829 z 2012 roku, wykonana ze świerku i klonu ptasie oko, pochodzi z Santa Fe i jest sprzedawana za pośrednictwem GSI Foundation.

Klon ptasie oko i intarsje

Pięknie wykonana w tradycyjnym stylu, ma dno i boczki z klonu ptasie oko, klucze Rodgers oraz urocze intarsje – przede wszystkim pas biegnący środkiem dna, z wpuszczonymi w niego drobnymi geometrycznymi wzorami. Etykieta nosi numer 829 i datę 2012.

Brzmienie

Gra się na niej łatwo, a jej brzmienie jest duże, mocne i soczyste. Na nagraniu wideo Elite Guitarist powyżej Tomasz Fechner gra na niej „Scottish-Choro” Villa-Lobosa.

GSI Foundation

Ta gitara została przekazana naszej charytatywnej organizacji non-profit, GSI Foundation. Sprzedaż gitar za pośrednictwem GSI Foundation pozwala zbierać fundusze, które bezpośrednio wspierają edukację muzyczną w szkołach publicznych.

Tło

Michael Thames: pół wieku gitar w Nowym Meksyku

Amerykański lutnik Michael Thames budował gitary w Nowym Meksyku przez ponad pół wieku – najpierw pod szyldem „The Land of Enchantment”, potem w Taos, a od połowy pierwszej dekady XXI wieku w Santa Fe – i do 2018 roku wykonał ponad 1000 instrumentów. Jego numerowane etykiety noszą herb rodowy i podpis. Niedawno przeszedł na emeryturę i mieszka obecnie w Tajlandii.

Repliki historyczne i projekty eksperymentalne

Thames budował bardzo różnorodne instrumenty: tradycyjne gitary koncertowe i gitary flamenco, modele historyczne nawiązujące do instrumentów, które tworzyli René Lacote i Antonio de Torres, a także własne konstrukcje eksperymentalne, na przykład gitary z tornavozem z mosiądzu lub włókna węglowego. Za najważniejszą cechę wielkiej gitary uważał atak i łatwość odpowiedzi, a jego instrumenty słyną z dużego, mocnego i soczystego brzmienia.