Dominik Wurth to niemiecki lutnik (Gitarrenbaumeister), urodzony w 1982 roku w pobliżu Fryburga, który buduje gitary w Bad Krozingen w Schwarzwaldzie. Kształcił się na Uniwersytecie w Zwickau i w Alpujarras koło Grenady, a jego gitary powstają według projektu Antonia de Torresa z wykorzystaniem pomysłów Daniela Friedericha i Antonia Marína Montero ; oprócz własnego modelu, produkuje modele „Torres” i „Rodríguez”. Jego dystrybutorem w USA jest GSI.
W skrócie
- Urodzony: Ettenheim, niedaleko Fryburga, Niemcy, 1982
- Warsztaty: Bad Krozingen, Niemcy
- Pierwszy nauczyciel: Sascha Nowak, Freiburg
- Studia: Uniwersytet w Zwickau (Schneeberg), 2007–2012
- Tytuł: Niemiecki mistrz budowy instrumentów szarpanych (Gitarrenbaumeister)
- Hiszpania: staż u Andrésa D. Marviego, następnie własny sklep w Alpujarras koło Granady
- Wpływy: Antonio de Torres , Daniel Friederich , Antonio Marín Montero
- Modele: jego własny model; „Torres” (z tornavozem lub bez); „Rodríguez” na podstawie modelu Miguela Rodrigueza z 1976 r.
- Dealer w USA: GSI
Od Schwarzwaldu do produkcji gitar
Dominik Wurth, twórca gitar klasycznych, urodził się w 1982 roku w Ettenheim, niedaleko Fryburga Bryzgowijskiego, a dzieciństwo spędził w małej wiosce u podnóża Schwarzwaldu. Otoczony łąkami i lasami, szybko nawiązał więź z naturą i wiódł proste życie, z dala od zgiełku miasta.
Odkrył gitarę, mając niewiele ponad dwadzieścia lat, i po krótkim czasie przestał być zadowolony z brzmienia swojej gitary dla początkujących i potrzebował lepszego instrumentu. Aby zrozumieć różnice w jakości i przygotować się do zakupu odpowiedniej gitary, zaczął czytać o jej budowie – i postanowił zbudować lepszą gitarę, zamiast kupować nową. Budowa pierwszej gitary wydawała się nie lada wyzwaniem, ale pierwsze dotknięcie gotowego instrumentu było przytłaczającym i niezapomnianym momentem, który stał się siłą napędową jego pasji i przyszłej ścieżki rozwoju. Na początku korzystał z pomocy i wskazówek lutnika Saschy Nowaka z Fryburga, który uczył go tradycyjnych technik wytwarzania gitar.
Zwickau, tytuł Meister i Granada
Aby pogłębić swoją edukację, w 2007 roku rozpoczął studia na Wydziale Sztuk Stosowanych Uniwersytetu w Zwickau w Schneebergu – jedynej na świecie uczelni oferującej studia z zakresu budowy instrumentów strunowych. Tam pogłębił swoją wiedzę z zakresu akustyki i lutnictwa, uzyskując tytuł licencjata w 2012 roku. W Zwickau uczestniczył również w kursach mistrzowskich w HWK Chemnitz i uzyskał tytuł Meister des Zupfinstrumentenmacherhandwerks (Mistrza Budowy Instrumentów Szarpanych).
Następnie odbył praktykę u Andrésa D. Marviego, lutnika z Granady, w małej hiszpańskiej wiosce Alpujarras, niedaleko Granady, gdzie na nowo odkrył korzenie budowy gitar i zgłębił tajniki tradycyjnego hiszpańskiego wytwarzania gitar, po czym otworzył tam własny warsztat. Później wrócił do Niemiec, gdzie zajmuje się budową na pełen etat – obecnie w Bad Krozingen, na południe od Fryburga.
Torres, Friederich i Marín
Dominik wymienia Antonia de Torresa jako swój największy wpływ, a jego pierwsze gitary dla GSI opierały się na podstawowym schemacie Torresa – siedem rozpór wachlarzowych w kopulastym wierzchu i tunelowana dolna poprzeczka pod otworem rezonansowym. Wśród współczesnych konstruktorów wzorował się przede wszystkim na Danielu Friederichu i Antonio Marínie Montero , nadając wierzchowi dużą sztywność poprzeczną poniżej mostka. W 2016 roku przyjechał do GSI, aby przyjrzeć się gitarom z nowo nabytej kolekcji Russella Clevelanda ; wizyta ta doprowadziła do lżejszej konstrukcji, modelu „Rodríguez” na wzór gitary Miguela Rodrigueza „Churchdoor” z 1976 roku , oraz do nowych pomysłów, takich jak trójwarstwowe boki i kompensowane siodełko. Jego nowsze gitary wykorzystują pięć rozpór wachlarzowych dla ciemniejszego brzmienia wysokich tonów oraz małe hebanowe ciężarki pod wierzchem, aby oswoić wilcze dźwięki w nisko strojonych korpusach.
Modele Torresa Dominika Wurtha
Oprócz własnego modelu, Dominik zbudował wiele modeli „Torres” – pierwszą gitarą, którą nam pokazał, była klonowa gitara Torres oparta na modelu FE 17. Niektóre nawiązują do większych gitar Torres z obu epok, inne do średnich i mniejszych gitar z pierwszej epoki, wyposażonych w tornavoza, który jego zdaniem najlepiej sprawdza się w mniejszych pudłach rezonansowych. Są bardzo lekkie, z suchym, drewnianym, teksturowanym brzmieniem i starodawną „pulsacją” gitary vintage.
Od 2014 roku przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Dominika Wurtha. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Gdzie znajduje się warsztat Dominika Wurtha?
W Bad Krozingen, na południe od Fryburga w południowo-zachodnich Niemczech. Wcześniej przez kilka lat pracował w Alpujarras niedaleko Granady w Hiszpanii.
Kto wpłynął na Dominika Wurtha?
Przede wszystkim Antonio de Torres, a także Daniel Friederich i Antonio Marín Montero; studiował również gitary z kolekcji GSI Russella Clevelanda.
Jakie modele buduje Dominik Wurth?
Jego własny model, modele „Torres” (niektóre z tornavozem) i model „Rodríguez” oparty na modelu Miguela Rodrigueza z 1976 r.