Pietro Gallinotti (1885–1979) był włoskim lutnikiem z Solero, niedaleko Alessandrii w Piemoncie, i jednym z największych pionierów włoskiego lutnictwa. Jego gitara z cedrowym blatem z 1952 roku, która zdobyła pierwszą nagrodę na konkursie lutniczym w Turynie, wyprzedza słynne cedrowe blaty José Ramíreza III o około dekadę. Jego biografem jest włoski lutnikMario Grimaldi , który udokumentował to odkrycie w naszym wpisie na blogu „Sekrety lutnictwa: Cedrowa płyta rezonansowa, włoski wynalazek” .
W skrócie
- Urodzony: 1885
- Zmarł: 1979
- Warsztaty: Solero (Alessandria), Piemont, Włochy
- Etykieta: „Gallinotti Pietro – Premiata Liuteria – Solero”
- Uczeń i asystent: jego syn, Carlo Gallinotti
- Nagroda: I nagroda, konkurs lutniczy, Turyn, 1952 (płyta wierzchnia z cedru)
- Wpływy: Julián Gómez Ramírez, Francisco Simplicio, Santos Hernández
- Biografowie: Mario Grimaldi i Mario Dell'Ara
Pietro Gallinotti (1885–1979), lutnik z Solero
Pietro Gallinotti (1885–1979) jest jednym z największych pionierów włoskiego lutnictwa. Mieszkał i pracował w Solero, małym miasteczku niedaleko Alessandrii w Piemoncie, gdzie budował gitary (a także skrzypce) pod marką, która dumnie widnieje na niej napis „Premiata Liuteria” – nagradzana lutnia. Jego syn Carlo był jego jedynym uczniem i asystentem. Choć Gallinotti był stosunkowo nieznany poza Włochami, jest tam uważany za narodowy skarb gitarowego świata, a na jego instrumentach grali i posiadali tacy gitarzyści jak Carlo Ernesto Salio, Alberto Mautino i Bruno Giuffredi – a także Alirio Díaz.
Pierwszy cedrowy top? Turyn, 1952
W 1952 roku Gallinotti zdobył pierwszą nagrodę na konkursie lutniczym w Turynie, prezentując gitarę, której czteroczęściowa płyta rezonansowa została wykonana z zachodniego czerwonego cedru (thuja plicata). Gitara ta jest starsza o około dziesięć lat od słynnych instrumentów z cedrowym blatem z pracowni José Ramíreza III w Madrycie, które tradycyjnie uznaje się za pierwsze instrumenty z płytą wierzchnią z tego drewna. Odkrycia dokonał włoski lutnik i biograf Gallinottiego, Mario Grimaldi, który zbadał gitarę z 1952 roku na wystawę w Solero w 2007 roku i później znalazł pasujące do niej cedrowe elementy wśród materiałów z warsztatu Gallinottiego. Gallinotti eksperymentował również na inne sposoby, między innymi tworząc gitarę z długą menzurą w 1953 roku, na lata przed upowszechnieniem się dłuższych menzur.
Od wpływów hiszpańskich do własnego modelu
W latach 40. i 50. XX wieku Gallinotti eksperymentował z modelami Juliána Gómeza Ramíreza, Francisco Simplicio i Santosa Hernándeza . W latach 60. zsyntetyzował te wpływy, tworząc własny model – okres, który Mario Grimaldi uważa za jeden z najszczęśliwszych w życiu Gallinottiego.
Mario Grimaldi i dziedzictwo Gallinottiego
Mario Grimaldi jest prawdopodobnie największym propagatorem twórczości Gallinottiego. Po zaprzyjaźnieniu się z synem Pietra, Carlo, zdobył wiele form, narzędzi i materiałów Pietra, a także wgląd w jego metodę konstrukcyjną. Wraz z Mario Dell'Arą, Mario napisał katalogi wystaw Gallinottiego w Savigliano (2006) i Solero (2007) oraz książkę „Pietro Gallinotti, lutnik z Solero”.
Pietro Gallinotti w filmie
Gitary Gallinottiego rzadko pojawiają się poza Włochami i są rzadkością w GSI. Znajdziesz gitary dostępne w magazynie, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony.
Często zadawane pytania
Kim był Pietro Gallinotti?
Włoski lutnik (1885–1979) z Solero, niedaleko Alessandrii, uważany we Włoszech za jednego z prekursorów włoskiego wytwarzania klasycznych gitar.
Czy Pietro Gallinotti wynalazł płytę wierzchnią z cedru?
Jego gitara z płytą wierzchnią z cedru z 1952 roku, która zdobyła pierwszą nagrodę w Turynie, jest najwcześniejszą udokumentowaną gitarą klasyczną z pudłem rezonansowym z zachodniego czerwonego cedru – około dziesięć lat przed tym, jak José Ramírez III zaczął używać cedru w Madrycie.
Kto napisał o Pietro Gallinottim?
Lutnik Mario Grimaldi i Mario Dell'Ara napisali katalogi wystawy i książkę „Pietro Gallinotti, lutnik z Solero”. Mario Grimaldi jest również właścicielem wielu narzędzi i materiałów z warsztatu Gallinottiego.
