To piękna, wczesna, pełnowymiarowa gitara koncertowa, zbudowana przez Manuela Velazqueza w 1958 roku. To naprawdę niesamowite, jak bardzo instrumenty Velazqueza są zbliżone do instrumentów Hausera z tego samego okresu, nie tylko pod względem wyglądu, ale także brzmienia – doskonała klarowność i separacja między głosami, idealna równowaga i naturalny, piękny, „drewniany” charakter brzmienia. Ma nieco zwartą (ale solidną) konstrukcję, a jej solidne brzmienie silnie nawiązuje do stylu „teutońskiego” opracowanego przez Hermanna Hausera I – gęste i skupione soprany, zrównoważone mocnymi basami, to charakterystyczne cechy brzmieniowe tego stylu. Gra jest bardzo łatwa dzięki wygodnemu kształtowi i konturowi gryfu. Ma jedno pęknięcie w płycie wierzchniej, przechodzące przez całą długość (między mostkiem a stopką), które jest naprawione za pomocą zewnętrznego łączenia, wzmocnionego od wewnątrz jednym klinem. Środkowy szew między mostkiem a rozetą również ma łączenie, również inkrustowane od zewnątrz. Wydaje się również, że w górnej części świerka (i w wykończeniu) w dolnej części, od strony basowej, znajduje się powierzchniowe pęknięcie, które zostało przyklejone od zewnątrz i nie sięga do spodu. Gitara została również odnowiona, prawdopodobnie wiele dekad temu, sądząc po obecnej ciemnej patynie oraz nowych śladach zużycia na korpusie i gryfie. Tył i boki nie mają wcześniejszych pęknięć ani śladów napraw. Wybrane materiały są również piękne, w tym ciemny, prostosłoisty palisander CSA i postarzany świerkowy top z uroczymi śladami pazura niedźwiedzia. Gitara jest sprzedawana w stanie „jak jest”, a należy zauważyć, że gitary Manuela Velazqueza z tego okresu (w lepszym stanie) zazwyczaj osiągają cenę 15 000–20 000 dolarów, więc to doskonała okazja, aby nabyć gitarę w stanie gotowym do koncertu, o doskonałym brzmieniu, za ułamek normalnej ceny. Ogólnie rzecz biorąc, jest to niezwykle piękny instrument, prawdopodobnie najważniejszego i najbardziej legendarnego jak dotąd północnoamerykańskiego producenta.
