1968 Masaru Kohno nr 7 SP/IN

Masaru Kohno No. 7 z 1968 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru indyjskiego, wyprodukowana w Tokio w Japonii, ze strunami o długości 656 mm, bez pęknięć ani napraw.

Kohno w 1968 roku

Wykonana rok po zdobyciu przez niego Złotego Medalu w Belgii, gdy jego reputacja sięgała daleko poza Japonię, ta gitara ma klasyczne brzmienie z tamtego okresu. Ma klasyczne brzmienie Kohno z tamtej epoki: czyste, drewniane, a nawet nieco ciemne jak na świerkowe brzmienie.

Etykieta

Zanim na początku lat 80. wprowadził modele z nazwami, Kohno identyfikował swoje gitary numerem modelu (klasy), takim jak ten nr 7; ponieważ skala zmieniała się z czasem, należy ją zawsze odczytywać wraz z rokiem produkcji. Etykieta „Masaru Kohno Luthier” z adresem warsztatu Nishiikebukuro w Tokio zawiera numer 7, 1968.

Stan i grywalność

Stan jest doskonały, bez pęknięć ani napraw, jedynie normalne, przyzwoite ślady użytkowania. Dzięki wygodnemu rozstawieniu gitara jest łatwa w grze – idealna na koncerty. Długość strun wynosi 656 mm, a siodełko 52 mm.

Gitara w Japonii

Więcej informacji na temat japońskiej produkcji gitar można znaleźć w Orfeo No. 15, „Gitara w Japonii”: można go przeczytać online, a także w wydaniu drukowanym „Orfeo Magazine, 11-15”.

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Magazyn Orfeo, 11-15 (wydanie drukowane)

Masaru Kohno (1926–1998)

Masaru Kohno jest nie tylko najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Japonii, ale także jednym z najlepszych na świecie. Urodził się w 1926 roku w mieście Mito w Japonii, a w 1948 roku ukończył Tokijską Szkołę Sztuk i Rzemiosła, uzyskując dyplom z obróbki drewna. To właśnie w tym czasie zainteresował się budową gitar i w 1960 roku wyjechał do Hiszpanii, aby uczyć się tego rzemiosła.

Sześć miesięcy z Arcángelem Fernándezem

Kohno odbywał sześciomiesięczny staż w warsztacie Arcángela Fernándeza w Madrycie i choć żaden z nich nie mówił ani słowa w języku drugiego, udało im się porozumieć. Nauka Kohno polegała głównie na siedzeniu z tyłu warsztatu i cichym – ale uważnym – obserwowaniu mistrza Fernándeza przy pracy. Po powrocie do Tokio założył własny warsztat i szybko zyskał uznanie wśród japońskich gitarzystów.

Złoty medal w Belgii, 1967

Jego międzynarodowy debiut miał miejsce w 1967 roku, kiedy to zdobył złoty medal na międzynarodowym konkursie budowy gitar w Belgii. W jury zasiadali między innymi Ignacio Fleta ,Robert Bouchet , Joaquín Rodrigo i Alirio Díaz. Od tego czasu wielu światowej sławy muzyków używało gitar Kohno; wśród nich są Julian Bream, Oscar Ghiglia i Sharon Isbin, żeby wymienić tylko kilku. Po śmierci Kohno w 1998 roku jego bratanek Masaki Sakurai kontynuował warsztat jako Sakurai-Kohno, a dziś tradycję kontynuuje jego wnuk So Kimishima – przeczytaj więcej na naszej stronie Kohno, Sakurai & Kimishima .