1985 Lester DeVoe SP/CY
| Rok | 1985 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | Cypress |
| Menzura | 640 mm |
| Szerokość siodełka | 51 mm |
| Wykończenie | Lacquer |
| Kraj | USA |
| Luthier | Lester DeVoe |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
Ta gitara Lestera DeVoe z 1985 roku to flamenco blanca ze świerku i cyprysu z jego lat w San José – dekady, w której Sabicas odkrył gitary DeVoe.
DeVoe z San José
Etykieta – „Lester DeVoe, Constructor” w czarnej ramce – jest podpisana „Lester J. DeVoe” i oznaczona „San José, California, 1985, USA”. Menzura 640 mm sprawia, że gra się na niej szczególnie łatwo.
Brzmienie i stan
„Flamenco puro”: jasne, żywe basy i zadziorne soprany, niezwykle lekka konstrukcja i brzmienie z pazurem – to jedna z nielicznych współczesnych gitar zbudowanych w tak tradycyjnym stylu. Gitara była w doskonałym stanie, bez uszkodzeń i napraw, z jedynie umiarkowanymi śladami użytkowania.
Tło
Lester DeVoe: amerykański mistrz gitary flamenco
Lester DeVoe (ur. 1951) należy do najbardziej cenionych twórców gitar flamenco ostatnich pięćdziesięciu lat. Samouk, zaczął budować w 1975 roku i pracował w San José w Kalifornii, w Paris w stanie Maine, a od początku XXI wieku w Nipomo w Kalifornii. W latach 80. „odkrył” go Sabicas, który do końca kariery grał na gitarach DeVoe, a następnie po jego instrumenty sięgnęli Paco de Lucía, Vicente Amigo, El Viejín i Antonio Rey. Obecnie nie buduje już gitar.
Gitara flamenco DeVoe
DeVoe buduje w stylu dawnych mistrzów: jego gitary są lekkie jak piórko – wagą dorównują wielkim instrumentom Marcela Barbero czy Santosa Hernándeza – i mają brzmienie „flamenco puro”: jasne, żywe basy i zadziorne soprany. Gitarzyści cenią je przede wszystkim za łatwość gry i zrównoważenie – równomierne napięcie strun zarówno w poprzek, jak i wzdłuż podstrunnicy, szybko uwalniające się picado, precyzyjną intonację i niską akcję strun. Jego klasyczna rozeta to wzór „róż” nawiązujący do wczesnych gitar José Ramíreza, a wielu muzyków uważa, że jego najlepsze gitary powstały po 2010 roku.
