2000 Hermann Hauser III SP/CSAR

Rok	2000
Płyta wierzchnia	Świerk
Tył i boki	CSA Rosewood
Menzura	645 mm
Szerokość siodełka	51 mm
Wykończenie	Lakier
Kraj	Niemcy
Luthier	Hermann Hauser III

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie

Hermann Hauser III niezmordowanie budował gitary, które oddają brzmienie i estetykę stylu „teutońskiego”, pierwotnie ustanowionego przez jego dziadka, Hermanna Hausera I, a przekazanego przez jego ojca, Hermanna Hausera II. Chociaż jest to jeden z najbardziej kultowych (i kopiowanych) stylów od czasu jego powstania, nie powinno dziwić, że styl ten został najwierniej zachowany przez Hermanna III - w rzeczywistości pracuje on w tym samym warsztacie co jego ojciec i dziadek, używa wielu tych samych narzędzi, a nawet używa drewna, które zostało nabyte przez obu jego ojcowskich poprzedników. Cechami stylu „teutońskiego” są ekstremalna klarowność i równowaga między głosami, nawet wybrzmiewanie we wszystkich rejestrach i oczywiście niezrównane piękno tonu. Brzmienie tego stylu instrumentu zostało najsłynniej uwiecznione przez takich gigantów jak Andres Segovia i Julian Bream w niezliczonych nagraniach, a także przez wielu innych głównych muzyków.

Wykonanie i materiały tej konkretnej gitary są znakomite. Posiada ciemny, stary świerk na płycie rezonansowej, a także elegancko ukształtowany, bujny i kolorowy palisander CSA na tyle i bokach z kilkoma żółtawymi odcieniami bielu, które pięknie przechodzą w ciemniejsze drewno twardzielowe, dając niemal wygląd zanikającego zachodu słońca. Projekt jest zasadniczo taki sam jak gitary Hausera I należącej do Segovii w 1937 roku. Ten instrument jest w doskonałym stanie jak na swój wiek, z jedynie niewielkimi śladami zużycia na wykończeniu, ale nadal ma pięknie zagrany i „rozluźniony” dźwięk, który nadaje wspaniały blask każdej nucie, która (w idealnym stylu Hausera) jest idealnie zrównoważona we wszystkich rejestrach z najwyższą definicją/separacją między głosami. Ta gitara była wcześniej własnością wspaniałego brazylijskiego gitarzysty Marcelo Kayatha, który (swoją silną prawą ręką) grał i pięknie rozbił tę gitarę, wzmacniając jej ciepło i piękno dźwięku. To wspaniały przykład z jednego z najbardziej uznanych i szanowanych warsztatów w historii gitary klasycznej.

Artykuł Orfeusza na temat Hausera III, Blochingera i Obera