2000 Michael Thames nr 414 CD/IN
| Rok | 2000 |
| Płyta wierzchnia | Cedar |
| Tył i boki | Indian Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | USA |
| Luthier | Michael Thames |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
Ta gitara klasyczna Michael Thames nr 414 z 2000 roku, wykonana z cedru i palisandru indyjskiego, pochodzi z Taos w Nowym Meksyku i ma podwójne boczki – rozwiązanie, które stosował Daniel Friederich.
Ukłon w stronę Friedericha
Gitara przywodzi na myśl Friedericha pod kilkoma względami: z zewnątrz kształt główki jest zbliżony do jego modeli „Recital” z lat 60., a wewnątrz ma podwójne boczki – od środka z mahoniu, z zewnątrz z palisandru indyjskiego – rozwiązanie, które Friederich wprowadził w swoich modelach „Concert” na początku lat 70. Etykieta głosi „2000, Taos, New Mexico – USA” i nosi numer 414.
Brzmienie
Brzmienie jest bardzo bogate i pełne, a zarazem świetnie zrównoważone, z dużą klarownością poszczególnych głosów. Podwójne boczki wydłużają wybrzmiewanie, zwłaszcza w sopranach, i zapewniają dodatkową projekcję, przydatną podczas recitali na sali koncertowej.
Tło
Michael Thames: pół wieku gitar w Nowym Meksyku
Amerykański lutnik Michael Thames budował gitary w Nowym Meksyku przez ponad pół wieku – najpierw pod szyldem „The Land of Enchantment”, potem w Taos, a od połowy pierwszej dekady XXI wieku w Santa Fe – i do 2018 roku wykonał ponad 1000 instrumentów. Jego numerowane etykiety noszą herb rodowy i podpis. Niedawno przeszedł na emeryturę i mieszka obecnie w Tajlandii.
Repliki historyczne i projekty eksperymentalne
Thames budował bardzo różnorodne instrumenty: tradycyjne gitary koncertowe i gitary flamenco, modele historyczne nawiązujące do instrumentów, które tworzyli René Lacote i Antonio de Torres, a także własne konstrukcje eksperymentalne, na przykład gitary z tornavozem z mosiądzu lub włókna węglowego. Za najważniejszą cechę wielkiej gitary uważał atak i łatwość odpowiedzi, a jego instrumenty słyną z dużego, mocnego i soczystego brzmienia.
