2004 Daryl Perry SP/IN

Ten Daryl Perry z 2004 roku to gitara klasyczna ze świerku i palisandru indyjskiego, inspirowana instrumentami Antonia de Torresa, z masą perłową w mostku.

Detale w stylu Torresa

Nie jest to reprodukcja, lecz konstrukcją i wyglądem nawiązuje do Torresa: pasiasta intarsja obrzeża, klasyczna rozeta z motywem jodełki na zielonym tle w środkowej strefie, zwykle zarezerwowanej dla mozaik, intarsje z masy perłowej w mostku oraz zaokrąglona nakładka piętki szyjki. Sygnowana etykieta głosi: „Winnipeg 2004 Canada”.

Brzmienie

Soczyste, ciepłe i swobodne, jak u wspaniałego Torresa, który był długo ogrywany i dojrzał z wiekiem, z imponującym wolumenem i znakomitym zrównoważeniem. Na filmach powyżej Saro Babikian gra na niej „Gakavig” Komitasa i „Tres Apuntes” nr 1 Brouwera.

Daryl Perry: kanadyjski mistrz tradycji Torresa

Kanadyjski lutnik Daryl Perry od 1982 roku zawodowo buduje gitary w Winnipeg, a jego syn Jesse pracuje dziś razem z nim w warsztacie. Na początku swojej drogi poznał za pośrednictwem José Luisa Romanillosa idee szkoły Torres–Hauser i od tamtej pory konsekwentnie się nimi kieruje, budując gitary koncertowe i rekonstrukcje historyczne bez włókna węglowego, z jednym otworem rezonansowym i jedną płytą wierzchnią.

Lutnie, badania i artyści koncertowi

Stypendia przyznane na jego pracę umożliwiły mu prowadzenie badań historycznych w Europie i Ameryce Północnej; zbudował także lutnie renesansowe i barokowe. W 1994 roku dwie jego gitary pokazano w Kanadyjskim Muzeum Cywilizacji w Hull w prowincji Quebec. Wśród muzyków koncertujących na gitarach Perry’ego są Fábio Zanon, Marcin Dylla, Johan Fostier, Jérôme Ducharme i Paolo Pegoraro, a na jednej z nich powstały nagrania Rolanda Dyensa „Sor and Giuliani” (2006) i „Naguele Tempo” (2008).