2005 Lester DeVoe SP/IN
| Rok | 2005 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | Indian Rosewood |
| Menzura | 656 mm |
| Szerokość siodełka | 53 mm |
| Wykończenie | Lacquer |
| Kraj | USA |
| Luthier | Lester DeVoe |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
Ta gitara Lestera DeVoe z 2005 roku to flamenco negra ze świerku i palisandru indyjskiego z jego rozetą w „róże”.
Zrównoważenie i łatwość gry
Głównym powodem, dla którego tak wielu profesjonalistów gra na gitarach DeVoe, jest ich łatwość gry i zrównoważenie: równomierne napięcie strun zarówno w poprzek, jak i wzdłuż podstrunnicy, picado uwalniające się natychmiast nawet przy przechodzeniu między strunami, idealna intonacja i niska akcja strun. Gitara ma drukowaną etykietę DeVoe – „Lester DeVoe, Constructor, Nipomo, California, U.S.A.” – podpisaną „Lester J. DeVoe” i datowaną na 2005 rok.
Materiały
Znakomite materiały i typowe dla niego wykończenie, w tym rozeta w „róże” nawiązująca do wczesnych gitar José Ramíreza, sprawiają, że również wizualnie jest wspaniała.
Tło
Lester DeVoe: amerykański mistrz gitary flamenco
Lester DeVoe (ur. 1951) należy do najbardziej cenionych twórców gitar flamenco ostatnich pięćdziesięciu lat. Samouk, zaczął budować w 1975 roku i pracował w San José w Kalifornii, w Paris w stanie Maine, a od początku XXI wieku w Nipomo w Kalifornii. W latach 80. „odkrył” go Sabicas, który do końca kariery grał na gitarach DeVoe, a następnie po jego instrumenty sięgnęli Paco de Lucía, Vicente Amigo, El Viejín i Antonio Rey. Obecnie nie buduje już gitar.
Gitara flamenco DeVoe
DeVoe buduje w stylu dawnych mistrzów: jego gitary są lekkie jak piórko – wagą dorównują wielkim instrumentom Marcela Barbero czy Santosa Hernándeza – i mają brzmienie „flamenco puro”: jasne, żywe basy i zadziorne soprany. Gitarzyści cenią je przede wszystkim za łatwość gry i zrównoważenie – równomierne napięcie strun zarówno w poprzek, jak i wzdłuż podstrunnicy, szybko uwalniające się picado, precyzyjną intonację i niską akcję strun. Jego klasyczna rozeta to wzór „róż” nawiązujący do wczesnych gitar José Ramíreza, a wielu muzyków uważa, że jego najlepsze gitary powstały po 2010 roku.
