2007 Francisco Barba CD/CY

Francisco Barba zbudował ten instrument flamenco blanca w Sewilli w 2007 roku, z blatem z cedru, bokami i tyłem z drewna cyprysowego oraz charakterystycznymi dla niego czerwonymi i zielonymi intarsjami.

Czerwony i zielony, droga Barba

Ta biała tkanina z blatem z cedru zachwyca wyglądem i jest pełna uroczych detali, zaczynając od efektownego przeplatania się czerwonego i zielonego motywu w rozecie i purflingu.

Dźwięk i grywalność

Brzmienie jest treściwe i zrównoważone, z dużą dynamiką, głośnością i charakterem flamenco – innymi słowy, to bardzo mocna i żywa andaluzyjska gitara flamenco. Gra jest banalnie prosta, z lekkim, eleganckim gryfem, niską akcją flamenco i odpowiednią ilością „sizzle”.

Stan

Na blacie znajduje się jedno małe, dobrze załatane pęknięcie; poza tym stan jest doskonały, z bardzo niewielkimi przetarciami wykończenia. Doskonały instrument koncertowy do profesjonalnego flamenco.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 25 – Flamenco: Początki gitary flamenco (z artykułem o Francisco Barbie i jego synach)

Francisco Barba: Mistrz lutnictwa flamenco z Sewilli

Francisco Barba (ur. 1939) jest najbardziej znanym lutnikiem w Sewilli i jednym z najbardziej szanowanych budowniczych gitar flamenco w całej Hiszpanii, z tego samego pokolenia co Manuel Reyes i Gerundino Fernández . Sewilczyk do szpiku kości, rozpoczął pracę jako stolarz w wieku czternastu lat w warsztacie stolarskim swojego ojca i zbudował swoją pierwszą gitarę w wieku osiemnastu lat, ucząc się w trakcie pracy. Bez nauczyciela i bez żadnych specjalistycznych narzędzi, opracował własne metody od podstaw – dlatego Barba jest zbudowana jak żadna inna gitara – i spędził całe swoje życie zawodowe w swoim warsztacie przy Calle Arroyo, w sercu Sewilli.

Francisco Barba i jego synowie: gitary robione przez sześć rąk

Od ponad trzydziestu lat Francisco buduje swoje gitary wspólnie z synami, Francisco (Paco) i Juanem Antonio Barbą. Wszyscy trzej dzielą się każdym etapem pracy, zamiast się specjalizować, wybierając drewno z tym samym uchem i brzmieniem, a na końcu wspólnie tworzą każdą gitarę – dlatego, choć na etykiecie widnieje napis „Francisco Barba”, każda gitara w warsztacie jest dziełem całej trójki. Gitary Barba były instrumentami wielu najlepszych andaluzyjskich muzyków flamenco, między innymi Rafaela Riqueniego, Manolo Franco, Niño de Pury, Pedra Peñy, Manuela Moliny i Quique Paredesa. Rodzina Barba została opisana w25. numerze magazynu Orfeo w 2025 roku.