2012 Graciliano Pérez SP/CY

Ta gitara Graciliano Pérez z 2012 r. to gitara flamenco blanca wykonana ze świerku i cyprysu, pochodząca z Kordoby w Hiszpanii – jest niezwykle lekka, ale ma ogromną moc, sfotografowana w trakcie produkcji.

Przyjaciel rodziny Rodríguez

Coraz więcej znakomitych muzyków pojawiało się z gitarami Graciliano, w tym Vicente Amigo – kupił już kilka jego flamenco (zobacz tutaj , jak Vicente gra na swoim najnowszym gitarze Graciliano Cedar Negra). Miguel Rodríguez, którego gitary miały ogromny wpływ na twórczość Graciliano, był jego przyjacielem.

Lekkie, mocne wino Blanca

Ta świerkowa blanca jest lekka i lekka jak piórko, a jednocześnie ma ogromną moc i projekcję. Jej energiczne, przypominające werbel uderzenie uderzająco przypomina brzmieniem i grywalnością starszego Reyesa – również z Kordoby – z lat 60. i początku lat 70., a jednocześnie ma cały charakter i styl wielkich andaluzyjskich flamenco ostatnich stu lat.

Zdjęcia budowy tej gitary

Graciliano Pérez: twórca flamenco i gitar klasycznych z Kordoby

Graciliano Pérez (Graciliano Pérez Carrizosa, ur. 1955) urodził się w Puertollano w prowincji Ciudad Real i przeprowadził się do Kordoby w wieku 9 lat. Zaczął grać na gitarze w wieku 11 lat i właśnie wtedy poznał wybitnego lutnika Miguela Rodrígueza Beneyto – warsztat Rodrígueza znajdował się na jego ulicy – i nawiązał przyjaźń z rodziną Rodríguezów, która przetrwała całe życie. Uczył się bezpośrednio od rodziny, dogłębnie studiował ich gitary i nadal używa drewna, które kupił od Rodrígueza, do budowy niektórych swoich gitar. Uczęszczał również na lekcje gry w konserwatorium w Kordobie u wybitnego gitarzysty i nauczyciela Manuela Cano.

Szkoła w Kordobie – od Vicentego Amigo do dziś

Jego gitary niosą ze sobą estetykę szkoły kordobańskiej – jego własne rozety, które harmonijnie łączą kolor i design, sylwetkę z zaakcentowanym łukiem i wyjątkowo wygodny gryf – budowane tradycyjnym hiszpańskim sposobem na solerze, a nie w formie, z drewna mającego co najmniej 25 lat i polerowanego na francusko. Trafiły w ręce Vicente Amigo , który nagrał z nimi swój album „Tierra”, a także Raimundo Amadora i Eduardo Trassierry. W 2017 roku Graciliano został uhonorowany w kordobskim Noche Blanca del Flamenco, a dziś buduje je wraz ze swoim bratem José Antonio Pérezem Carrizosą w ich warsztacie przy Calle Estonia, w parku biznesowym Tecnocórdoba w Kordobie.