2012 John Ray "1892 Torres" SP/MP

Gitara klasyczna Johna Raya „1892 Torres” z 2012 r. wykonana z drewna świerkowego i klonowego, wyprodukowana w Granadzie w Hiszpanii (numer wytwórni 157), wzorowana na gitarze SE 153 Antonia de Torresa i zbudowana tak, aby odtworzyć brzmienie zabytkowego gitary Torres.

Replika Torresa SE 153 z 1892 roku

Prezentujemy piękną, pieczołowicie wykonaną replikę gitary Torres z późnej drugiej epoki, autorstwa lutnika Johna Raya z Granady. Jest ona oparta na oryginalnym modelu Torres SE 153 z 1892 roku, ostatniego roku życia Torresa, który John osobiście obejrzał, sfotografował i zmierzył. Celem przy projektowaniu tej gitary było stworzenie autentycznej, estetycznej repliki, a jednocześnie jak najwierniejsze oddanie brzmienia oryginału.

John Ray o brzmieniu starych gitar

Wszelkie drobne odchylenia od oryginalnych pomiarów zostały wprowadzone w celu jak najwierniejszego oddania brzmienia gitary Torres. Jak powiedział nam John: „Uważam, że aby zbliżyć się do brzmienia gitar antycznych (oczywiście dobrych), musimy wziąć pod uwagę proces starzenia się drewna od momentu jego powstania. Drewno traci część swojej masy, staje się suchsze i lżejsze po ponad 100 latach. Moim zdaniem, jeśli chcemy uzyskać brzmienie, którego szukamy, grubość należy nieznacznie zmniejszyć”.

Dźwięk starego Torresa dla Tárregi, Granadosa i Albéniza

Uzyskane brzmienie jest rzeczywiście starsze, bardziej „postarzałe”, którego większość współczesnych lutników uważa za niemal niemożliwe do odtworzenia. Idealnie nadaje się do grania muzyki końca XIX wieku, zwłaszcza utworów Tárregi, Granadosa i Albéniza – a gitarzysta Javier Riba nagrał cały album Albéniza na tym samym modelu. Chociaż instrument jest używany, jest w doskonałym stanie, z jednym małym pęknięciem w dolnej części tylnej części, naprawionym od wewnątrz klejem.

John Ray: Z Edmonton w Kanadzie do Granady

John Ray urodził się w 1965 roku i dorastał w Edmonton w prowincji Alberta w Kanadzie. Po ukończeniu studiów lingwistycznych w Montrealu, jego pasja do gry na gitarze zaprowadziła go w 1989 roku do Andaluzji, miejsca narodzin współczesnej gitary hiszpańskiej, gdzie postanowił uczyć się jej budowy od tamtejszych mistrzów. Nauczanie języka angielskiego pozwalało mu zarabiać na życie, podczas gdy budował swoją pierwszą gitarę na kuchennym stole – a to, co, jak się spodziewał, miało zająć rok, zajęło dziesięć lat.

Nauczyciele i tradycja Granady

Wielu twórców w Granadzie otworzyło swoje podwoje dla Johna, w tym José Ángel Chacón Tenllado, Jonathan Hinves i Antonio Marín Montero , ale jego głównym nauczycielem był nieżyjący już Rolf Eichinger, który przyjął go w 1999 roku i pomógł mu ugruntować podstawy jego rzemiosła. Gitarzyści tacy jak Javier Riba, Evaristo Valenti i Carles Trepat pomagali mu w pracy, a jego naprawy i renowacje zabytkowych instrumentów – między innymi autorstwa Torresa , Laprevotte'a, Barbero, Lorca, Pagésa, Vicente Ariasa i Santosa Hernándeza – dały mu dogłębną wiedzę na temat wspaniałych gitar przeszłości. Dziś John buduje z dobrze zachowanego drewna, gorącego kleju skórnego i bardzo tradycyjnych metod.