2013 Daryl Perry nr 188 SP/IN

Ten Daryl Perry nr 188 z 2013 roku to gitara klasyczna ze świerku i palisandru indyjskiego w powściągliwym stylu drugiej epoki Antonia de Torresa.

Wygląd drugiej epoki

Prosta, pasiasta intarsja obrzeża, rozeta z mozaik w kształcie rombów obramowana czerwonymi i zielonymi owalami oraz zaokrąglona nakładka piętki szyjki nadają jej elegancję późnego Torresa; wykonanie Perry’ego jest czyste i perfekcyjne. Etykieta nosi numer 188 i datę 2013 – o rok wcześniejszą niż nasz egzemplarz nr 195.

Brzmienie

Ma stary, rozegrany, „antyczny” głos, z którego słyną gitary Perry’ego – soczysty i swobodny, z imponującym wolumenem i znakomitym zrównoważeniem. To bardzo pożądany przykład prac tego wybitnego lutnika.

Daryl Perry: kanadyjski mistrz tradycji Torresa

Kanadyjski lutnik Daryl Perry od 1982 roku zawodowo buduje gitary w Winnipeg, a jego syn Jesse pracuje dziś razem z nim w warsztacie. Na początku swojej drogi poznał za pośrednictwem José Luisa Romanillosa idee szkoły Torres–Hauser i od tamtej pory konsekwentnie się nimi kieruje, budując gitary koncertowe i rekonstrukcje historyczne bez włókna węglowego, z jednym otworem rezonansowym i jedną płytą wierzchnią.

Lutnie, badania i artyści koncertowi

Stypendia przyznane na jego pracę umożliwiły mu prowadzenie badań historycznych w Europie i Ameryce Północnej; zbudował także lutnie renesansowe i barokowe. W 1994 roku dwie jego gitary pokazano w Kanadyjskim Muzeum Cywilizacji w Hull w prowincji Quebec. Wśród muzyków koncertujących na gitarach Perry’ego są Fábio Zanon, Marcin Dylla, Johan Fostier, Jérôme Ducharme i Paolo Pegoraro, a na jednej z nich powstały nagrania Rolanda Dyensa „Sor and Giuliani” (2006) i „Naguele Tempo” (2008).