2014 Graciliano Pérez SP/CY

Gitara Graciliano Pérez z 2014 r. to biała gitara flamenco wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego, wykonana w Kordobie w Hiszpanii, której brzmienie nawiązuje do klasycznego flamenco kordobańskiego z Reyes.

Twórca Vicente Amigo

Vicente Amigo jest jednym z wielu wspaniałych gitarzystów grających obecnie na gitarach Graciliano i kupił kilka jego flamenco – zobaczcie Vicente'a na ostatnim cedrowym negrze Graciliano . Graciliano był przyjacielem Miguela Rodrígueza, a gitary Rodrígueza mają na niego silny wpływ.

Dźwięk

Ta gitara, wykonana z świerkowego drewna blanca, ma ogromną moc i projekcję. Ma dźwięczny cios werbla i przypomina brzmieniem i grywalnością starszego Reyesa z lat 60. i początku 70. – wspaniały charakter i styl andaluzyjskiego flamenco, wszystko w jednej gitarze.

Graciliano Pérez: twórca flamenco i gitar klasycznych z Kordoby

Graciliano Pérez (Graciliano Pérez Carrizosa, ur. 1955) urodził się w Puertollano w prowincji Ciudad Real i przeprowadził się do Kordoby w wieku 9 lat. Zaczął grać na gitarze w wieku 11 lat i właśnie wtedy poznał wybitnego lutnika Miguela Rodrígueza Beneyto – warsztat Rodrígueza znajdował się na jego ulicy – i nawiązał przyjaźń z rodziną Rodríguezów, która przetrwała całe życie. Uczył się bezpośrednio od rodziny, dogłębnie studiował ich gitary i nadal używa drewna, które kupił od Rodrígueza, do budowy niektórych swoich gitar. Uczęszczał również na lekcje gry w konserwatorium w Kordobie u wybitnego gitarzysty i nauczyciela Manuela Cano.

Szkoła w Kordobie – od Vicentego Amigo do dziś

Jego gitary niosą ze sobą estetykę szkoły kordobańskiej – jego własne rozety, które harmonijnie łączą kolor i design, sylwetkę z zaakcentowanym łukiem i wyjątkowo wygodny gryf – budowane tradycyjnym hiszpańskim sposobem na solerze, a nie w formie, z drewna mającego co najmniej 25 lat i polerowanego na francusko. Trafiły w ręce Vicente Amigo , który nagrał z nimi swój album „Tierra”, a także Raimundo Amadora i Eduardo Trassierry. W 2017 roku Graciliano został uhonorowany w kordobskim Noche Blanca del Flamenco, a dziś buduje je wraz ze swoim bratem José Antonio Pérezem Carrizosą w ich warsztacie przy Calle Estonia, w parku biznesowym Tecnocórdoba w Kordobie.