2017 David Rouse SP/CSAR
| Rok | 2017 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | England |
| Luthier | David Rouse |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Klasyczna gitara Davida Rouse'a z 2017 roku, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wykonana w jego warsztacie w Harlow, Essex – z zachwycającym zestawem palisandru ukazującym ciemną biel i złoty biel.
Na powyższym filmie Maciej Staszewski gra na tej gitarze partię Lento z utworu „Sonitus Noctis”.
Dramatyczny palisander CSA
Już na pierwszy rzut oka widać nieskazitelnie czyste wykonanie i znakomite materiały, przede wszystkim palisander CSA z jego dramatyczną grą ciemnego drewna twardzielowego i jaśniejszego, żółtawego bielu. Klucze pochodzą od firmy Scheller.
Dźwięk i konstrukcja
Konstrukcja jest lekka, więc brzmienie jest zaskakująco potężne, z bogatą paletą barw i sporą dawką ciepła jak na świerkowy top – teksturowany, czysty i zrównoważony. Rouse usztywnia top tak lekko, jak to możliwe, a pod podstrunnicą umieszcza dwie podpórki między górną a tylną częścią, aby połączenie gryfu z korpusem było mocne, ale lekkie. Lekko uniesiona podstrunnica i smukły gryf sprawiają, że gra się na nim niezwykle łatwo.
Tło
David Rouse: Mistrz angielskiej gitary klasycznej
David Rouse jest naszym zdaniem jednym z najlepszych angielskich lutników. Zaczął budować gitary zawodowo w 1991 roku, po czterech latach studiów w Londynie, a później wykładał lutnictwo na London Guildhall University, gdzie jego studentami byli m.in. Jake Fuller. Jego warsztat znajduje się w Parndon Mill w Harlow w hrabstwie Essex.
Gitary z lekkim wzmocnieniem i śpiewnym głosem
Rouse dąży do tworzenia gitar, które są jednocześnie mocne i pełne gracji, subtelne i mocne – z klarownością, równowagą, spójnością i separacją. Utrzymuje płyty wierzchnie możliwie jak najlżej usztywnione, aby zapewnić maksymalną swobodę wibracji, a także dodaje dwie podpory między płytą wierzchnią a tylną przy gryfie, aby połączenie gryfu z korpusem było mocne, ale jednocześnie lekkie. Jego gitary łączą nieskazitelnie czyste wykonanie z teksturowanym brzmieniem, które łączy styl hiszpański i północnoeuropejski.

