2018 Daryl Perry nr 227 „1888 Torres, ex Tárrega” SP/CSAR
| Rok | 2018 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 51 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Canada |
| Luthier | Daryl Perry |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ten Daryl Perry nr 227 z 2018 roku to wykonana ze świerku i palisandru CSA kopia instrumentu Antonia de Torresa SE 114 z 1888 roku – gitary Francisca Tárregi.
Kopia SE 114 Tárregi
SE 114 to gitara uwieczniona na słynnym zdjęciu w rękach Tárregi (plakat Soneto), obecnie w kolekcji Sheldona Urlika. Daryl szczegółowo badał ją w 1997 roku, gdy należała do Elíasa Barreiro z Nowego Orleanu, ale pierwszą kopię wykonał dopiero dwie dekady później – być może zainspirowany 200. rocznicą urodzin Torresa w 2017 roku, a może, jak nam powiedział, pytaniem „jeśli nie teraz, to kiedy?”. W odróżnieniu od większości jego prac nie powstała na zamówienie i – o ile wiemy – nie zbudował drugiej takiej, może więc być jedyna w jego dorobku. Etykieta nosi numer 227.
Brzmienie i materiały
Brzmienie jest soczyste, ciepłe i swobodne, jak u wspaniałego Torresa, który był długo ogrywany i dojrzał z wiekiem; rezonans korpusu to F#, co daje głębokie basy i otwarte soprany. Ciemną, dobrze sezonowaną płytę wierzchnią ze świerku zestawiono z palisandrem CSA, z którego wykonano trzyczęściowe dno, boczki, mostek i okleinę główki, a mechaniki Rodgers z alpaki z kościanymi gałkami są bliskie tym, które Daryl widział w oryginale. Na filmie powyżej Thu Le gra na niej „Felicidade” Jobima.
Tło
Daryl Perry: kanadyjski mistrz tradycji Torresa
Kanadyjski lutnik Daryl Perry od 1982 roku zawodowo buduje gitary w Winnipeg, a jego syn Jesse pracuje dziś razem z nim w warsztacie. Na początku swojej drogi poznał za pośrednictwem José Luisa Romanillosa idee szkoły Torres–Hauser i od tamtej pory konsekwentnie się nimi kieruje, budując gitary koncertowe i rekonstrukcje historyczne bez włókna węglowego, z jednym otworem rezonansowym i jedną płytą wierzchnią.
Lutnie, badania i artyści koncertowi
Stypendia przyznane na jego pracę umożliwiły mu prowadzenie badań historycznych w Europie i Ameryce Północnej; zbudował także lutnie renesansowe i barokowe. W 1994 roku dwie jego gitary pokazano w Kanadyjskim Muzeum Cywilizacji w Hull w prowincji Quebec. Wśród muzyków koncertujących na gitarach Perry’ego są Fábio Zanon, Marcin Dylla, Johan Fostier, Jérôme Ducharme i Paolo Pegoraro, a na jednej z nich powstały nagrania Rolanda Dyensa „Sor and Giuliani” (2006) i „Naguele Tempo” (2008).

