Ta wspaniała gitara włoskiego lutnika Francesco De Gregorio jest „kopią warsztatową” gitary Antonio de Torres, SE 111 z 1887 roku. Francesco jest przyjacielem jej właściciela, wspaniałego gitarzysty Stefano Grondony i miał okazję osobiście ocenić oryginalną gitarę w 2019 roku. Jest to jedna z gitar Torresa, która słynie z motywu „łańcuchowego ogniwa” w rozecie (SE 111 ma wyjątkowo 2 pasma łańcuchów), która obejmuje gitary SE 113, SE 114 (ex Tárrega) i SE 116 „La Italica” , wszystkie zbudowane w następnym roku, w 1888 roku.
Wierny oryginałowi, ma cienkie boki z klonu birdeye (około 1,3 mm grubości), grubość płyty rezonansowej waha się od 1,8 mm do 1,4 mm, a Francesco użył pięknego torrefied włoskiego świerka o twardych, prostych słojach. Powodem, dla którego wybrał torrified drewna na górę, jest jego dodatkowa wytrzymałość, która pozostaje wyjątkowo stabilna nawet przy pracy z tymi grubościami. Ten rodzaj drewna poddanego obróbce przybiera również wygląd ciemniejszego, postarzanego topu. Hiszpański cedr użyty na gryf został przycięty przez Francesca tak, aby był całkowicie płaski, co pozwala mu kontrolować odpowiednią ilość wibracji w ruchu korpusu, a ostatecznie produkcję dźwięku. Uważa on, że ten system świetnie sprawdza się w przypadku lżejszych gitar, takich jak ta, poprzez redystrybucję naciągu strun na większą powierzchnię całego pudła rezonansowego. Odtwarza to „odczucie” starej gitary, jak autentycznej gitary Torres, co jest dodatkowo wzmocnione przez rezonans dolnej części korpusu (strojony między E i F). Grywalność jest łatwa dzięki niskiej, łatwej akcji i luźnej, granej, staroświeckiej reakcji. Inne piękne akcenty to użycie indyjskiego palisandru na podstrunnicy, fornirze główki i mostku (z inkrustacjami z masy perłowej). Klucze są firmy Alessi. Ogólnie rzecz biorąc, jest to niezwykle dobrze wykonana replika pod względem charakteru brzmienia, wyczucia i estetyki, oddająca wszystkie niezbędne elementy oryginału.
