Gitara klasyczna Vladimira Druzhinina „Special No. 2” z 2026 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz bokami i tyłem z palisandru afrykańskiego. Została zbudowana w pobliżu Moskwy w Rosji przez byłego fizyka, który kształcił się w Moskwie.
Hołd dla Timofeya Tkacha
To fantastyczna gitara autorstwa Władimira Drużinina, który mieszka i pracuje tuż za Moskwą w Rosji. Już samo spojrzenie na ten instrument ujawnia jego niezwykle gustowny i kunsztowny styl, podkreślony klasyczną rozetą, elegancko rzeźbioną główką i pięknym doborem materiałów – w tym świerkowym wierzchem ciętym ćwiartkami oraz efektownym zestawem palisandru afrykańskiego na płycie tylnej i bokach. Ta gitara to drugi z trzech modeli „Special” w ekskluzywnej serii instrumentów, która stanowi ważny kamień milowy w twórczości Władimira (15 lat jako lutnika) i zgłębia wspólne zasady całej rodziny instrumentów strunowych. Główny wpływ na jej powstanie miał wieloletni kolega, bliski przyjaciel i mentor Władimira, Timofiej Tkacz (1966–2026), który z pasją przekazał swoją głęboką wiedzę o budowie instrumentów w szkole lutniczej, którą założył wiele lat temu w Moskwie. Tkach był przekonany, że sztuka lutnictwa powinna opierać się na wiedzy pozwalającej na budowę dowolnego akustycznego instrumentu strunowego – lutni, harfy, gitary, skrzypiec itd.
Gdzie gitara spotyka skrzypce
W przypadku tego instrumentu Władimir czerpał przede wszystkim z tradycji gitary klasycznej i skrzypiec, dążąc do połączenia ich najlepszych cech w jednym instrumencie. Aby to osiągnąć, latem 2025 roku spędził trzy miesiące, zanurzając się w klasycznej szkole skrzypcowej Tkacza i zbudował skrzypce ramię w ramię z Timofiejem. Po tym doświadczeniu Władimir powrócił do swojego głównego powołania – budowy gitar – z zamiarem połączenia tych dwóch pozornie odmiennych szkół budowy instrumentów w serii trzech instrumentów, jego modeli „Special”. Ich cechy charakterystyczne obejmują przeprojektowany kształt korpusu i metodę budowy, inkrustacje w stylu klasycznym oraz grunt i lakier olejny opracowany na podstawie tradycyjnych XVII-wiecznych technik skrzypcowych, który nadaje gitarze ciepły, bursztynowy ton, wzmacnia kontrast słojów drewna i tworzy żywą głębię wizualną, która subtelnie zmienia się w zależności od światła i kąta patrzenia.
Dźwięk: Mroczny i jasny jednocześnie
Brzmieniowo ta gitara (nr 2 z 3) ma wiele cech, które można już odnaleźć we wcześniejszych pracach Władimira, gdzie głównym celem jest piękno brzmienia – śpiewne i liryczne wysokie tony z płynnymi, bujnymi, a zarazem mocnymi basami. Jest lekka i wydajna, z bardzo skupionym i szybkim atakiem każdej nuty, a głośność jest doskonała na każdy koncert, solo lub z zespołem. Mimo to odnosi się wrażenie, że jest to przede wszystkim „instrument muzyczny”, a dopiero potem „gitara” – charakteryzuje się wyjątkową stabilnością harmoniczną w podtrzymaniu, szczególnie w wysokich tonach, oraz bogatym, dźwięcznym brzmieniem w średnich i niskich rejestrach, które jest jednocześnie ciemne i świetliste. Władimir osiągnął tu coś niezwykłego i przypomina nam to, jak bardzo cieszymy się ze współpracy z tak troskliwym i utalentowanym twórcą, jakim jest jego wyłączny przedstawiciel w USA. Wierzymy, że jego unikalne podejście tworzy piękny, pełen niuansów i niezwykle satysfakcjonujący instrument zarówno dla grającego, jak i słuchacza.
Zdjęcia gitary zrobione podczas jej budowy, tło modelu i muzyka grana w filmie (z linkiem do BEZPŁATNEGO pobrania nut)
