"De Bonis Family: Rediscovering an ancient dynasty of Bisignano luthiers" by Lorenzo Frignani, Yuri Crusco and Giuseppe Mangia

W ostatnich latach ponownie zwrócono uwagę na wybitne postacie włoskiej tradycji lutnictwa. Jednak do tej pory brakowało kompleksowego opracowania poświęconego lutnikom z rodu De Bonis – jednej z najstarszych dynastii we Włoszech i Europie. Niniejsza książka wypełnia tę lukę, oddając należne uznanie rodzinie, która stanowi serce włoskiego lutnictwa.

Niniejsza publikacja, czerpiąc inspirację z dzieła Il legno che canta Maria Grimaldiego i Maestro Angelo Gilardino, którzy wzywali naukowców, aby poświęcili rodzinie De Bonis należne jej badania, kontynuuje tę misję, łącząc historyczną rzetelność z kulturową pasją.

Akcja rozgrywa się w Bisignano , mieście znanym od czasów starożytnych z rzemieślników, o których mówi się: „Bisignano: chitarrari e pignatari” – „wytwórcy gitar i garncarze”. Rzemiosło to, zakorzenione w wielowiekowej tradycji, jest przekazywane z pokolenia na pokolenie w sąsiednich dzielnicach Humale (dzisiejsza Giudecca) i Santa Croce. Chociaż najwcześniejsi historycy wspominali o garncarzach z Bisignano, prace lutników z Bisignano zaczęły pojawiać się dopiero na początku XIX wieku.

Dzięki skrupulatnym badaniom, książka ta śledzi historię rodziny De Bonis aż do początku XVIII wieku – prawie sto lat wcześniej, niż wcześniej sądzono – i ujawnia, że tradycja lutnicza Bisignano nigdy nie ograniczała się do jednej rodziny. Podobnie jak garncarze, lutnicy splatali swoje losy poprzez małżeństwa między rodzinami rzemieślniczymi, zapewniając ciągłość swojego rzemiosła. Oprócz słynnej dynastii De Bonis, rodziny Ferraro, Liguori, Clausi i Cariati również odegrały istotną rolę, tworząc zżytą społeczność w dzielnicy Giudecca – trafnie nazywanej „ulicą lutników”.

Połączeni wzajemnym wsparciem i wspólną tożsamością, rzemieślnicy ci utworzyli coś, co można uznać za nieoficjalny cech – trwałe świadectwo ducha współpracy i oddania, który ukształtował historię włoskiego wytwarzania gitar.