1997 Francisco Barba SP/CY

Francisco Barba zbudował tę gitarę flamenco blanca w Sewilli w 1997 roku. Ma ona płytę rezonansową wykonaną ze świerku, tył i boki z cyprysu. Dotarła do nas w stanie niemal jak nowa.

W powyższym filmie John Marcel Williams gra na tej gitarze trzecią część (Allegro) „Sonata Giocosa” Joaquína Rodrigiego.

Najlepsze dzieła Barby z lat 90.

To doskonały przykład najwyższej klasy dorobku Barby, a gitary z tego okresu rzadko trafiają na rynek wtórny. Ultralekka konstrukcja sprawia, że reaguje natychmiast – reakcja jest błyskawiczna.

Potężny głos andaluzyjski

Jego brzmienie jest treściwe i dobrze zrównoważone, z ogromnym uderzeniem i głośnością oraz prawdziwym brzmieniem flamenco – mocnym i żywym pod każdym względem. Smukły gryf gra się z łatwością, a niska mechanika flamenco zapewnia wystarczającą ilość „skrzeku”, by oddać autentyczne brzmienie południa Hiszpanii.

Stan

Na gitarze znajduje się jedno pęknięcie włoskowate, niewidoczne z zewnątrz, które zostało delikatnie zatarte wiele lat temu przez Yurisa Zeltinsa . Poza tym gitara jest prawie jak nowa, z ledwie widocznymi śladami użytkowania – to topowe flamenco koncertowe na scenę lub do studia.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 25 – Flamenco: Początki gitary flamenco (z artykułem o Francisco Barbie i jego synach)

Francisco Barba: Mistrz lutnictwa flamenco z Sewilli

Francisco Barba (ur. 1939) jest najbardziej znanym lutnikiem w Sewilli i jednym z najbardziej szanowanych budowniczych gitar flamenco w całej Hiszpanii, z tego samego pokolenia co Manuel Reyes i Gerundino Fernández . Sewilczyk do szpiku kości, rozpoczął pracę jako stolarz w wieku czternastu lat w warsztacie stolarskim swojego ojca i zbudował swoją pierwszą gitarę w wieku osiemnastu lat, ucząc się w trakcie pracy. Bez nauczyciela i bez żadnych specjalistycznych narzędzi, opracował własne metody od podstaw – dlatego Barba jest zbudowana jak żadna inna gitara – i spędził całe swoje życie zawodowe w swoim warsztacie przy Calle Arroyo, w sercu Sewilli.

Francisco Barba i jego synowie: gitary robione przez sześć rąk

Od ponad trzydziestu lat Francisco buduje swoje gitary wspólnie z synami, Francisco (Paco) i Juanem Antonio Barbą. Wszyscy trzej dzielą się każdym etapem pracy, zamiast się specjalizować, wybierając drewno z tym samym uchem i brzmieniem, a na końcu wspólnie tworzą każdą gitarę – dlatego, choć na etykiecie widnieje napis „Francisco Barba”, każda gitara w warsztacie jest dziełem całej trójki. Gitary Barba były instrumentami wielu najlepszych andaluzyjskich muzyków flamenco, między innymi Rafaela Riqueniego, Manolo Franco, Niño de Pury, Pedra Peñy, Manuela Moliny i Quique Paredesa. Rodzina Barba została opisana w25. numerze magazynu Orfeo w 2025 roku.