This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Miasto Almería można uznać za „kolebkę” nowoczesnego hiszpańskiego wytwarzania gitar, zaczynając oczywiście od Antonio de Torresa. Linia kontynuowała bracia Moya (którzy byli uczniami u Torresa), następnie budowniczy tej gitary - Miguel Gonzalez Abad (1906-1989), a następnie Gerundino Fernández, pozostawiając głęboką tradycję wytwarzania gitar w tym bardzo ważnym andaluzyjskim mieście. Miguel „El Cojo” Gonzalez Abad („El Cojo” to pseudonim, który otrzymał po wypadku drogowym) początkowo kształcił się na stolarza, ale po odbyciu nauki u braci Moya zbudował swoją pierwszą gitarę w wieku zaledwie 17 lat i został znakomitym budowniczym gitar i bandurrii. Pozostał aktywny do 83 roku życia, kiedy zmarł 19 czerwca 1989 roku. Ten konkretny instrument jest niesamowicie interesujący - ma zauważalnie głęboką obudowę, co daje mu bardzo niski rezonans pudła rezonansowego, co pomaga nadać mu całkowicie „hiszpański styl z połowy wieku” - suchy, drzewny, luźny, ciepły i wyjątkowo responsywny - tak bardzo, że wydaje się, że gitara gra sama przy minimalnym wysiłku ze strony gracza. Ma silny charakter w najczystszej tradycji andaluzyjskiej. Nuty są żywe i śpiewające, może być miękka lub perkusyjna w zależności od gracza, ale zawsze zachowuje piękną muzykalność pełną staroświeckiego uroku. Jest również niesamowicie łatwa do grania dzięki wygodnemu i smukłemu kształtowi szyjki i niskiej akcji (3,75 mm przy 12. progu po stronie basowej i 3,00 mm przy 12. progu po stronie sopranu - z dużą ilością dodatkowego siodełka). Ogólnie rzecz biorąc, rzadka, dobrze zachowana klasyczna gitara cyprysowa z połowy wieku, która ma absolutnie niesamowity i hipnotyzujący dźwięk. Szkoda, że gitary tego producenta nie są powszechnie używane – nazwisko Abad mogłoby z łatwością stać się powszechnie znane w hiszpańskim świecie gitarowym.
