Emilio Díaz Valero (ur. 1991) to hiszpański lutnik flamenco pochodzący z Grenady, który uczył się swojego fachu u Francisco Manuela Díaza Sáncheza. Zdobył drugą nagrodę za grę na gitarze flamenco na Międzynarodowym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w 2026 r .
W skrócie
- Urodzony: Almazora, Castellón, Hiszpania, 1991
- Warsztaty: Granada, Hiszpania (prowadzone przez niego od kwietnia 2025 r.)
- Studiował: grę na gitarze flamenco w Konserwatorium Zawodowym im. Ángela Barriosa w Granadzie (2012–2018) oraz Wyższym Konserwatorium im. Rafaela Orozco w Kordobie (do 2022 r.)
- Uczył się u: Francisco Manuela Díaza Sáncheza, członka rodziny Díaz z Granady, zajmującej się produkcją gitar (od 2019 r.)
- Wpływy: Antonio de Torres i szkoła z Granady, w tym Antonio Marín Montero, Francisco Manuel Díaz, Rafael Moreno, Francisco Muñoz Alba iJuan Manuel García Fernández
- Nagroda: II nagroda, gitara flamenco, dziewiąty Konkurs Gitarowy im. Antonio Marína Montero (2026)
Pierwszy gitarzysta flamenco
Emilio Díaz Valero urodził się w 1991 roku w Almazora, w prowincji Castellón, regionie wciąż kojarzonym z legendarnym gitarzystą Miguelem Borrullem. Dorastał otoczony muzyką i drewnem. Od najmłodszych lat dźwięk dobrze wykonanej gitary znaczył dla niego więcej niż wibrujące struny: niósł ze sobą puls tradycji i wieki rzemiosła. Jego droga rozpoczęła się jako muzyk i czynny muzyk. W latach 2012-2018 studiował w Konserwatorium Zawodowym im. Ángela Barriosa w Granadzie, specjalizując się w grze na gitarze flamenco. Następnie kontynuował naukę w prestiżowym Wyższym Konserwatorium im. Rafaela Orozco w Kordobie do 2022 roku.
Trening z Francisco Manuelem Díazem w Granadzie
W 2019 roku Emilio rozpoczął pracę w warsztacie Francisco Manuela Díaza Sáncheza, członka słynnej grenadyjskiej rodziny lutników Díaz, której korzenie sięgają Casa Ferrer. Dla Emilio nauka u Francisco była wielkim przywilejem i bezpośrednim połączeniem z jedną z najgłębiej zakorzenionych tradycji rzemieślniczych w Grenadzie. Przez pierwsze dwa lata łączył pracę w warsztacie z nauką w konserwatorium. Następnie, pracując ramię w ramię ze swoim nauczycielem, całkowicie poświęcił się lutnictwu.
Jego własny warsztat
W kwietniu 2025 roku Emilio otworzył własny warsztat, spełniając marzenie, które nosił w sobie od lat. Przepełniony zapachem cedru i cyprysu, to właśnie tam wiedza odziedziczona po Francisco Manuelu Díazie spotyka się z osobistą wizją, którą rozwinął po drodze.
Tradycja Granady, nowoczesna wizja
Emilio otwarcie przyznaje się do wpływu Antonia de Torresa i niezwykłej linii twórców z Granady, w tym Antonia Marína Montero, Francisco Manuela Díaza, Rafaela Moreno, Francisco Muñoza Alby iJuana Manuela Garcíi Fernándeza . Buduje instrumenty, stosując klasyczną metodę Granada en peones , ale realizuje również własne pomysły na temat tego, jak może wyglądać współczesna gitara koncertowa flamenco – pomysły ukształtowane przez jego własne doświadczenia sceniczne i rozmowy z czołowymi gitarzystami koncertowymi, takimi jak Gerardo Núñez i Álvaro Martinete. Jako wysoko wykwalifikowany gitarzysta flamenco, doskonale wie, jak gitara powinna leżeć w dłoniach.
Zwycięzca nagrody w Granadzie
W 2026 roku Emilio zdobył drugą nagrodę za gitarę flamenco na dziewiątym Międzynarodowym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w Granadzie w Hiszpanii, co było niezwykłym osiągnięciem na tak wczesnym etapie jego kariery niezależnego lutnika.
Często zadawane pytania
Gdzie Emilio Díaz Valero buduje swoje gitary? We własnym warsztacie w Granadzie w Hiszpanii, który otworzył w kwietniu 2025 roku.
Z kim trenował Emilio Díaz Valero? Z Francisco Manuelem Díaz Sánchezem, członkiem rodziny lutników Díaz z Grenady, której korzenie sięgają Casa Ferrer. Emilio pracował w jego warsztacie od 2019 roku.
Jakie nagrody zdobył Emilio Díaz Valero? Druga nagroda za gitarę flamenco na Międzynarodowym Konkursie Gitary im. Antonio Marína Montero 2026 w Granadzie.
Czy Emilio Díaz Valero jest również gitarzystą? Tak. Studiował grę na gitarze flamenco w konserwatoriach w Granadzie i Kordobie i pracował jako muzyk, zanim całkowicie poświęcił się tworzeniu gitar.