Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Ethan Deutsch playing one of his flamenco guitars with pegs

Ethan Deutsch

Flamenco & Classical Guitar Maker · Seattle, Washington, USA

I am confident that the guitars I am producing now have the power, range of tone colors, playability, and visual aesthetics that many players seek.
Born1955
NationalityAmerican

Ethan Deutsch jest lutnikiem flamenco i gitarzystów klasycznych z Seattle w stanie Waszyngton, pracującym na pełen etat od 1997 roku. Ten były zawodowy gitarzysta flamenco, który w 1970 roku uczył się u Diego del Gastora w Morón de la Frontera, tworzy lekkie, szybkie, tradycyjne flamenco w stylu andaluzyjskim – blancas i negras – a także gitary klasyczne. Na jego gitarach grali Gerardo Núñez, Jason McGuire i Kai Narezo.

W skrócie

  • Warsztat: Seattle, Waszyngton
  • Urodzony: 1955
  • Studia flamenco: Morón de la Frontera, Hiszpania, 1970–71, pod kierunkiem Diego del Gastora
  • Szkolenie lutnicze: w dużej mierze samouk
  • Wykształcenie: Dyplom z chemii, Antioch College; Doktorat z chemii, Princeton
  • Pseudonim sceniczny gitarzysty flamenco: „Mario Amaya”
  • Gitarzysta na pełen etat: od 1997 r.
  • Kompilacje: białe i czarne gitary flamenco oraz gitary klasyczne

Fascynująca droga do tworzenia gitar

Ethan Deutsch jest autorem jednej z najbardziej fascynujących biografii lutniczych, jakie kiedykolwiek czytaliśmy. Zaczynał jako licealista, który porzucił szkołę, a w latach 70. przeprowadził się do Morón de la Frontera, aby uczyć się u Diego del Gastora. Ostatecznie postanowił zostać lutnikiem – jednak frustracja związana z brakiem szkoleń z zakresu lutnictwa sprawiła, że wrócił na studia, gdzie uzyskał doktorat z chemii na Uniwersytecie Princeton. Przez cały ten czas występował jako gitarzysta flamenco pod pseudonimem Mario Amaya i uczył się budowy mebli, co ostatecznie doprowadziło go do założenia własnej firmy meblarskiej – i wszyscy wiemy, że to może prowadzić tylko do jednego: tworzenia gitar, którym teraz zajmuje się na pełen etat. Reakcja na jego gitary była fantastyczna. Tworzy bardzo lekkie, szybkie i energiczne flamenco, które brzmi bardzo staroświecko, w bardzo dobrym tego słowa znaczeniu. Czytaj dalej, aby usłyszeć jego historię opowiedzianą jego własnymi słowami.

Słowami Ethana Deutscha

Ethan Deutsch trzymający za gryf gitarę flamenco w swoim warsztacie w Seattle
Ethan Deutsch w swoim warsztacie

Opuściłem szkołę po ukończeniu siódmej klasy. W 1970 roku, mając piętnaście lat, grałem już na gitarze flamenco od ponad roku. Po wyczerpaniu wiedzy moich nauczycieli w okolicach Bostonu, przekonałem rodziców, aby wysłali mnie na rok do Hiszpanii, abym uczył się flamenco. W Morón de la Frontera w Sewilli zostałem ciepło przyjęty przez legendarnego cygańskiego gitarzystę Diego del Gastora.

Diego pomógł mi zdobyć mieszkanie po drugiej stronie korytarza od tego, które dzielił z wdową po jednym z jego bratanków i jej trzema małymi córkami. Najstarsza, Fernanda, była w moim wieku, ale byłam najbliżej Mari Carmen, tej najodważniejszej. Paqui była najsłodsza. Innych artystów flamenco z ich klanu można było usłyszeć w innych mieszkaniach po drugiej stronie dziedzińca, a lokalna tawerna – centrum flamenco – znajdowała się tuż na dole, na rogu bloku w tej grupie połączonych budynków.

Ethan Deutsch rzeźbiący wsporniki płyty wierzchniej gitary na stole roboczym
Rzeźbienie wsporników blatu

Diego był fenomenalnym artystą i wyszkolił kilku swoich siostrzeńców w swoim unikalnym stylu gry na gitarze, w tym Paco i Juana del Gastora, których można usłyszeć na płytach CD. Flamenco wchłonąłem głównie poprzez słuchanie i oglądanie, choć miałem też kilka formalnych lekcji.

Po powrocie z Hiszpanii w 1971 roku, z gitarą flamenco Manuela Contrerasa, natrafiłem na książkę Irvinga Sloane'a „Classic Guitar Construction” i zapragnąłem budować gitary. Ponieważ miałem dobrą gitarę jako punkt odniesienia, po wypróbowaniu procedur Sloane'a zauważyłem, że czegoś w nich brakuje. Zdałem sobie sprawę, że potrzebuję dodatkowych instrukcji, aby zbudować gitary, jakie chciałem.

Ethan Deutsch struga deskę przy swoim stole warsztatowym
Struganie na ławce

Niedaleko domu moich rodziców, w okolicach Bostonu, mieszkał lutnik – nie pamiętam jego nazwiska; zbudował więcej skrzypiec niż gitar. Kiedy ja (szesnastoletni chłopak, który rzucił siódmą klasę) zwróciłem się do niego z prośbą o staż, odpowiedział, że muszę zacząć jako zamiatacz podłóg w europejskim warsztacie i tam się rozwijać, zanim trafię do jego warsztatu.

W tamtym czasie nie udało mi się znaleźć żadnych innych informacji na temat wyrobu gitar, poza dziwnie brzmiącą broszurą Overholzera, który sprzedawał urządzenie do wyginania strun na bok, oraz dziwnym artykułem w czasopiśmie Guitar Review nr 28, autorstwa HE Huttiga II, w którym stwierdza się, że niewielu rzemieślników poza Hiszpanami lub ich potomkami jest w stanie prawidłowo ukształtować gryf gitary.

Ethan Deutsch wyginający stronę gitary na rozgrzanym żelazie
Zginanie boku

Ponieważ nie otrzymywałem zbyt wielu wskazówek ani zachęt, aby zostać profesjonalnym gitarzystą flamenco lub lutnikiem, postanowiłem zostać lekarzem. Przyjaciel udzielał mi korepetycji z algebry przez dwa tygodnie, abym uzyskał wystarczająco wysoki wynik w testach Scholastic Aptitude Tests. Następnie złożyłem podanie do Antioch College, zamieszczając w aplikacji zdjęcia moich procesów budowy gitar. Zostałem przyjęty, uzyskałem dyplom z chemii, a następnie zmieniłem kierunek studiów i uzyskałem doktorat z chemii na Uniwersytecie Princeton, po czym przez pięć lat pracowałem jako chemik badawczy.

Czarno-biały portret młodego Ethana Deutscha grającego na gitarze flamenco
Ethan Deutsch w wieku 21 lat

Podczas studiów i studiów podyplomowych wiodłem podwójne życie jako zawodowy gitarzysta flamenco pod pseudonimem scenicznym „Mario Amaya”.

Podczas studiów podyplomowych, prowadząc badania, zacząłem budować drewniane meble – jako zajęcie łagodzące stres i pozwalające na posiadanie ładniejszych mebli, niż mogłem sobie pozwolić. Nauczyłem się obróbki drewna, czytając książki i czasopisma oraz praktykując. Ostatnia firma, w której pracowałem jako chemik, zbudowała dla mnie nowe laboratorium, w którym miałem kierować, wyposażone w sprzęt wart miliony dolarów. Mój przełożony zgodził się, żebym budował do niego szafki w weekendy. Ponieważ stanowiliśmy dział badawczo-rozwojowy największego producenta farb drukarskich na świecie, wiele osób widziało te szafki i kilka zasugerowało mi, żebym założył firmę stolarską.

Ethan Deutsch przykleja wsporniki płyty wierzchniej gitary pod zestaw zacisków
Klejenie aparatów ortodontycznych

W Chicago, w 1989 roku, otworzyłem mały, jednoosobowy sklepik z ręcznie robionymi meblami i szafkami. Grałem też flamenco trzy lub cztery wieczory w tygodniu w Geja's Café. W 1991 roku przeniosłem firmę do Seattle w stanie Waszyngton.

Ethan Deutsch pracuje nad partią gitary przy długim stole warsztatowym w swoim warsztacie w Seattle
W pracy w sklepie w Seattle

W 1997 roku zatoczyłem koło i znów zacząłem budować gitary. Odkryłem, że dostępnych jest o wiele więcej informacji na temat budowy gitar. Od tego czasu zbudowałem wiele gitar i otrzymałem mnóstwo opinii od profesjonalnych gitarzystów. Jestem przekonany, że gitary, które teraz produkuję, mają moc, gamę barw, komfort gry i estetykę, których poszukuje wielu gitarzystów.

– Ethan Deutsch

 

Flamenco i gitary klasyczne Ethana Deutscha

Flamenco Ethana nawiązują do andaluzyjskiego modelu z połowy XX wieku: lekkie, z szybkim atakiem, liryczne jak na flamenco, ale potrafiące stać się agresywne pod wpływem nacisku i bardzo łatwe do grania. Wiele z nich ma kołki mechaniczne („obrabiane maszynowo”) – przez lata używał kołków różnych producentów – które wyglądają jak drewniane kołki cierne, ale stroją się jak maszyny. Jego gitary klasyczne mają to samo lekkie, starodawne brzmienie, z ciepłymi basami i lirycznymi sopranami, a często także rozetą z plecionym wzorem. Od powrotu do budowania gitar w 1997 roku udoskonalał je, korzystając z opinii profesjonalnych muzyków. Kiedy zaczynał na początku lat 70., jego punktem odniesienia było flamenco Manuela Contrerasa, które przywiózł z Hiszpanii.

Gitary Ethana Deutscha w GSI

Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Ethana Deutscha. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.

Często zadawane pytania

Gdzie Ethan Deutsch buduje swoje gitary?
W Seattle w stanie Waszyngton, dokąd w 1991 roku przeniósł swój zakład stolarski.

U kogo Ethan Deutsch uczył się flamenco?
Z legendarnym cygańskim gitarzystą Diego del Gastorem w Morón de la Frontera w Hiszpanii w latach 1970–71.

Kto nauczył Ethana Deutsch budować gitary?
Jest w dużej mierze samoukiem, swoją przygodę z gitarą rozpoczął od książki Irvinga Sloane'a Classic Guitar Construction na początku lat 70.

Kiedy Ethan Deutsch został pełnoetatowym lutnikiem?
W 1997 r., po karierze badacza chemicznego (doktorat, Princeton) oraz producenta mebli i szafek.

Jakie gitary produkuje Ethan Deutsch?
Głównie tradycyjne flamenco blancas i negras w stylu andaluzyjskim z połowy ubiegłego wieku, a także gitary klasyczne.

Jaki był pseudonim sceniczny Ethana Deutscha?
Jako profesjonalny gitarzysta flamenco występował jako "Mario Amaya".

Guitars by Ethan Deutsch