2014 Ethan Deutsch SP/CY

Jedna z kilku gitar flamenco blancas z 2014 roku, które zbudował dla nas Ethan Deutsch : świerkowa płyta wierzchnia, boki i tył z cyprysu, mechaniczne kołki.

Styl andaluzyjski z połowy wieku

Jak we wszystkich flamenco Ethana, podejście jest bardzo tradycyjne – lekka budowa w duchu gitar andaluzyjskich z połowy XX wieku, nadająca każdej nucie mocny i szybki charakter. Brzmienie jest dość liryczne, niezależnie od tego, czy jest to flamenco, czy nie, i zmienia się w agresywne w momencie, gdy tylko się je rozkręci.

Gryf, reakcja i kołki

Gra się na niej niezwykle łatwo dla lewej ręki, dzięki gładkiemu i łagodnemu konturowi gryfu, a także reaguje na najlżejsze dotknięcie, dzięki czemu prawa ręka również ma z nią dużo łatwiej. Dla graczy, którzy obawiają się drewnianych kołków: kołki w tej gitarze są „obrobione maszynowo” – wyglądają i sprawiają wrażenie oldschoolowych. Polecamy ten instrument szczególnie poważnym graczom flamenco, którzy chcą grać fantastyczne, tradycyjne flamenco koncertowe.

Ethan Deutsch: twórca gitar flamenco i klasycznych w Seattle

Ethan Deutsch buduje gitary flamenco i klasyczne w Seattle w stanie Waszyngton i zajmuje się tym na pełen etat od 1997 roku. Urodzony w 1955 roku, zaczął grać na gitarze flamenco jako nastolatek w okolicach Bostonu – a droga stamtąd do warsztatu to jedna z najbardziej fascynujących historii wśród znanych nam twórców.

Morón de la Frontera i Diego del Gastor

W 1970 roku, mając piętnaście lat, wyjechał na rok do Hiszpanii i studiował u legendarnego cygańskiego gitarzysty Diego del Gastora w Morón de la Frontera, niedaleko Sewilli, chłonąc muzykę głównie poprzez słuchanie i oglądanie. Wrócił do domu w 1971 roku z gitarą flamenco Manuela Contrerasa , odkrył książkę Irvinga Sloane'a „Classic Guitar Construction” i zaczął budować gitary – ucząc się głównie samodzielnie.

Chemik, gitarzysta flamenco, producent mebli

Z powodu ograniczonego wsparcia dla początkującego lutnika, Ethan poszedł na studia: ukończył chemię w Antioch College, następnie uzyskał doktorat z chemii w Princeton i przez pięć lat pracował jako chemik badawczy. Przez cały czas zawodowo tańczył flamenco pod pseudonimem scenicznym „Mario Amaya” i sam nauczył się precyzyjnej obróbki drewna. W 1989 roku otworzył jednoosobowy warsztat meblowo-szafkowy w Chicago, w 1991 roku przeniósł go do Seattle, a w 1997 roku zatoczył koło i powrócił do produkcji gitar.

Tradycyjne gitary w stylu andaluzyjskim

Ethan buduje w oparciu o starą hiszpańską tradycję, głównie gitary flamenco blanca z cyprysu i świerku, a także gitary negra i kilka gitar klasycznych. Przez lata wyposażał wiele swoich gitar flamenco w mechaniczne kołki „obrabiane” od różnych producentów, które zachowują wygląd drewnianych kołków ciernych. Na jego gitarach grali m.in. Gerardo Núñez, Jason McGuire i Kai Narezo.